یعنی چه
عبارت ترکیبی «بن خلاف» در لغتنامههای معتبر زبان فارسی (مانند دهخدا، معین و عمید) به عنوان یک واژه اصیل، اصطلاح یا اسم خاص مستقل ثبت نشده است. این عبارت احتمالاً تفکیک دو کلمه عربی «بن» به معنی پسر و «خلاف» به معنی مخالفت، مغایرت یا نوعی درخت بید است. همچنین احتمال دارد شکل تحریفشده یا خطای املایی از نام شخصیتهای تاریخی مانند «اُبَیّ بن خَلَف» باشد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب بر اساس واژگان سازنده آن به صورت «بِن خِلاف» (ben khelāf) است.
در جدول
پاسخ دقیق این کلمه در جدول ۶ حرف دارد. در صورت نیاز به اجزای تفکیکشده، کلمه خلاف ۴ حرف و بن ۲ حرف است.
به انگلیسی
برای خود ترکیب معادل مستقلی وجود ندارد، اما برای جزء دوم (خلاف) واژگانی نظیر Contrary یا Opposite به کار میرود.
به عربی
هر دو واژه سازنده این ترکیب ریشه عربی دارند. «بن» از ریشه (ب ن ی) و «خلاف» از ریشه (خ ل ف) گرفته شده است.
به فارسی
در برگردان تحتاللفظی به فارسی میتوان آن را «فرزند مخالفت» یا با توجه به معنای دیگر خلاف در لغتنامه دهخدا، «پسر درخت بید» یا «فرزند آستین پیراهن» معنا کرد.
نماد چیست
واژه «خلاف» در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی نماد و مظهر سرکشی، دوری از صواب، مغایرت با حق و امر ناپسند است.
جمعبندی و توضیح کامل بن خلاف
عبارت «بن خلاف» در منابع و واژهنامههای اصیل و معتبر زبان فارسی به عنوان یک کلمه واحد، اصطلاح رایج یا اسم خاص مستقل شناخته شده نیست و تعریف رسمی ندارد. این ترکیب در واقع از کنار هم قرار گرفتن دو واژه مجزای عربی شامل «بن» (به معنی پسر یا فرزند) و «خلاف» (به معنی ضد، نقیض، مغایرت یا درخت بید) تشکیل شده است که معنای اصطلاحی مشخصی را در کنار یکدیگر ایجاد نمیکنند.
به نظر میرسد طرح این عبارت در پارهای از موارد ناشی از یک خطای کلامی، اشتباه املایی یا تخلیص ناقص نامهای تاریخی صدر اسلام باشد؛ به ویژه شخصیت «اُبَیّ بن خَلَف» که از دشمنان سرشناس پیامبر اسلام (ص) در جریان جنگ احد بود و آیات متعددی در قرآن کریم در خصوص سرانجام او و برادرش نازل شده است. بنابراین در حل جداول یا بررسیهای لغوی، توجه به ریشه مجزای کلمات یا احتمال تصحیح املایی آن ضرورت دارد.