یعنی چه
شمطوط در لغتنامههای کهن و معتبر به دو معنی عمده به کار رفته است؛ نخست به عنوان صفت برای اشاره به هر چیز دراز، بلند و طویل، و دوم به عنوان اسم برای وصف گروه، فرقه یا دستهای از مردم و غیر آنها.
تلفظ
این واژه با فتح شین، سکون میم و ضم طاء اول به صورت شَمطوط تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه شمطوط به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنمای «دراز» یا «گروهی از مردم» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای معنای نخست از واژههای مربوط به طول و برای معنای دوم از واژههای مربوط به تجمع استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و در متون کهن به عنوان صفت و اسم به کار رفته است.
به فارسی
در زبان فارسی، برای رساندن مفهوم شمطوط از صفتهای دراز و بلند یا اسمهای دسته و گروه استفاده میشود.
نماد چیست
شمطوط یک واژه لغوی محض است و در فرهنگ، ادبیات اصطلاحی یا اسطورهها به عنوان نماد مفهوم خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل شمطوط
واژه «شمطوط» از جمله کلمات کهن و اصیلی است که ریشه در زبان عربی دارد و به متون لغوی فارسی راه یافته است. این کلمه دو کاربرد و معنای کاملاً متمایز دارد؛ در یک بخش به عنوان صفت برای توصیف اشیا یا مفاهیم «دراز، بلند و طویل» به کار میرود و در بخش دیگر به عنوان اسم، به تجمع، «گروه یا دستهای از مردم» اشاره میکند.
بررسی منابع معتبر مانند لغتنامه دهخدا و ناظمالاطباء نشان میدهد که این کلمه همخانوادههایی نظیر شِمطیط، شِمطاط و جمع تکسیر «شَماطیط» دارد. با وجود کاربرد دقیق در متون کهن، این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته و امروزه بیشتر در مسابقات اطلاعات عمومی و حل جدولهای متقاطع به عنوان یک واژه پنج حرفی چالشبرانگیز مورد توجه قرار میگیرد.