یعنی چه
مذهول واژهای کلاسیک و اسم مفعول از ریشه عربی است و به فردی مبهوت، پریشانخاطر و بیخبر اشاره دارد که تمرکز خود را به خاطر هول و تکاندهندگی یک اتفاق یا اندوه شدید از دست داده است.
تلفظ
این کلمه با فتح میم، سکون ذال و ضمه هاء تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ رایج برای این واژه در جدولهای کلمات متقاطع، کلماتی مانند غافل، مبهوت و بیخبر است و خود واژه ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از این معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم حواسپرت، غافل یا مبهوت استفاده کرد.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از فعل «ذهل» به معنی غفلت کردن و بیخبر شدن مشتق شده است.
به فارسی
در زبان فارسی مترادفهای دقیقی چون بیخبر، غافل، سرگشته، حیران و پریشانخاطر برای آن به کار میرود و متضادهای آن آگاه، هوشیار، متوجه و ذاکر هستند.
نماد چیست
این کلمه نماد مادی یا صریح خاصی در فرهنگ عامه ندارد، اما در متون ادبی به عنوان نمادی از وضعیت روانی انسانهای حیرتزده و غافل در مواجهه با ابهت یا وحشتِ یک واقعه بزرگ (مانند توصیف احوال انسانها در آیه ۲ سوره حج درباره قیامت) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مذهول
واژه مذهول یک اسم مفعول وامگرفته از زبان عربی و ریشه «ذ هـ ل» است که در زبان فارسی کاربردی مکتوب و ادبی دارد. این کلمه وضعیت فردی را توصیف میکند که به دلیل مشغولیتی بزرگ، اندوهی عمیق یا وحشتی ناگهانی، دچار غفلت، حواسپرتی و فراموشی شده و تعادل ذهنی خود را از دست داده است.
اگرچه خود این واژه به صورت اسمی در قرآن نیامده، اما ریشه فعلی آن در سوره حج برای تصویرسازی حالت هولناک قیامت و غافل شدن مادران شیرده از فرزندانشان به کار رفته است. در زبان فارسی، این واژه همخانواده کلماتی چون «ذهول» (فراموشی) و «ذاهل» (غافل) است.
در مجموع، مذهول نشاندهنده اوج حیرت، سرگشتگی و بهتزدگی انسان در برابر رویدادهای سهمگین و غیرمنتظره روزگار است که او را از تمام امور اطرافش بیخبر و نامطلع میسازد.