یعنی چه
«پییر» در درجه اول شکل مکتوب نام خاص مردانه در زبان فرانسوی (Pierre) است. از سوی دیگر، در متون فارسی گاهی به عنوان رسمالخط یا اشتباه املایی واژه اصیل «پیر» به معنی فرد سالخورده، مسن و همچنین در اصطلاح عرفان و تصوف به معنای مرشد، رهبر و راهنمای طریقت به کار میرود.
تلفظ
در حالت نام خاص فرانسوی به صورت [pi-yɛr] و در حالت واژه اصیل فارسی به صورت [pīr] تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان یک واژه ۴ حرفی مطرح میشود که به نامهای خاص فرانسوی یا اشارات خاص تاریخی اشاره دارد.
به انگلیسی
معادل انگلیسی نام فرانسوی Pierre واژه Peter است. در صورت منظور بودن واژه پیر فارسی، کلمات Old و Master معادلهای آن هستند.
به فارسی
برگردان فارسی نام خاص فرانسوی «پطرس» یا «پیتر» است. اگر منظور واژه اصیل پیر باشد، معادلهای آن شامل سالخورده، بزرگسال، شیخ و پیشوا میشود.
نماد چیست
این واژه (در اصالت فارسی خود) در ادبیات و فرهنگ شرق نماد حکمت، تجربه، پختگی، عقل کل و راززدایی از حقایق عالم است؛ مانند پیر مغان یا پیر کنعان در اشعار حافظ و فردوسی.
معنی انگلیسی/خارجی
کلمه «پییر» (Pierre) عمدتاً یک نام خاص بیگانه و فرانسوی است که ریشه در واژه یونانی Petros دارد. این نام در فرهنگ مسیحی و غربی بسیار رایج بوده و معادل پطرس در عربی و پیتر در انگلیسی است.
جمعبندی و توضیح کامل پی یر
کلمه «پییر» کاربردی دوگانه دارد. در وهله اول، این عبارت شکل مکتوب نام خاص مردانه در زبان فرانسوی (Pierre) است که ریشهای یونانی داشته و به معنی صخره و سنگ است و معادل پطرس یا پیتر شناخته میشود. در لغتنامه دهخدا نیز این کلمه به عنوان نام ساکنان ناحیهای در تراکیه در عهد خشایارشا ثبت شده است.
از سوی دیگر، این کلمه در متون فارسی به دلیل نوع رسمالخط یا اشتباه نگارشی ممکن است به جای واژه اصیل و پارسی میانه «پیر» به کار رود. واژه پیر در زبان فارسی معنای کهنسال و سالخورده دارد و در اصطلاحات عرفانی و تصوف به معنای مرشد، قطب و راهنمای طریقت به کار میرود که در ادبیات نماد حکمت و پختگی است.