یعنی چه
واژه دلجوئی (دلجویی) به معنای تسلی دادن، آرامش بخشیدن به فرد غمگین، نوازش، مهربانی، به دست آوردن خاطر کسی و ابراز همدردی است. این کلمه یک حاصل مصدر مرکب بوده و از ترکیب دو واژه اصیل ایرانی «دل» و «جویی» (از مصدر جستن) ساخته شده است که مفهوم جوینده و خریدار دلِ دیگری بودن را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت دِلجویی (del-ju-yi) است که در آن کسره زیر حرف دال قرار گرفته و بخش پایانی آن به صورت متصل ادا میشود.
در جدول
اگر در حل جدول کلمات متقاطع با راهنمای «دلجوئی» مواجه شدید، پاسخ دقیقاً خود کلمه «دلجوئی» با ۶ حرف است. همچنین در بسیاری از جداول، کلماتی مانند دلداری، تسلی، استمالت و تفقد نیز به عنوان مترادفهای آن به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم دلجوئی بیشتر از واژگان Consolation برای شرایط غمانگیز و سوگواری، و از Appeasement یا Placation برای شرایطی که قصد به دست آوردن دل کسی که رنجیده را داریم، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، استمالة بهترین معادل برای به دست آوردن دل و ملاطفت است و واژههای تسلیة و تعزیة برای رساندن مفهوم تسلی دادن و همدردی در زمان از دست دادن یا غم به کار میروند.
در قرآن
این کلمه با این ساختار فارسی در قرآن وجود ندارد، اما از نظر مفهومی، نزدیکترین معادلهای قرآنی آن واژههایی مثل «تَسلیة» (آرامش دادن) یا مفهوم «تَواصَوا بِالمَرحَمَة» (سفارش به مهربانی و شفقت به یکدیگر در سوره بلد) است که بر اهمیت همدلی و رسیدگی به حال یکدیگر تاکید دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و نشانهشناسی، «گل رز سفید»، «آغوش» و حرکات فیزیکی مانند دست گذاشتن روی شانه یا قلب، از نمادهای بارز و جهانی ابراز همدردی و دلجویی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل دلجوئی
دلجوئی یکی از زیباترین مفاهیم در روابط انسانی و زبان فارسی است که نشاندهنده عمق مهربانی و توجه انسانها به یکدیگر است. این واژه که از ترکیب «دل» و «جویی» ساخته شده، به معنای واقعی کلمه به دنبالِ دلِ کسی رفتن و تیمار کردن روانِ آسیبدیده یا غمگینِ اوست. در مواقع سختی، بروز مشکلات یا رنجشها، دلجویی میتواند نقش مهمی در تسکین دردها ایفا کند.
علاوه بر جنبههای زبانی، این رفتار در تمام فرهنگها و ادیان از جایگاه والایی برخوردار است. همانطور که در آموزههای اخلاقی به مهرورزی و شفقت سفارش شده، در فرهنگ عامه نیز این احساس با نمادهایی چون در آغوش کشیدن و مهربانی نشان داده میشود. نقطه مقابل دلجویی، دلآزاری و بیمهری است که به روح و روان آدمی آسیب میرساند.