یعنی چه
واژهٔ «گوتو» در زبان فارسی رسمی و فصیح هویت مستقل و اصیلی ندارد. این کلمه در دنیای مدرن عمدتاً به عنوان دستور پرش (GOTO) در زبانهای برنامهنویسی کامپیوتر شناخته میشود که اجرای برنامه را به خط مشخصی منتقل میکند. همچنین در جغرافیا، نام مجمعالجزایری در کشور ژاپن است. در لایههای عامیانه و غیررسمی نیز گاهی به عنوان یک لفظ دگرگونشده با ریشهٔ ترکی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه بسته به بافتار آن معمولاً به صورت ضمه روی گاف و واو اول (Go-to) در کاربردهای کامپیوتری و نامهای خاص است.
در جدول
در حل جدول، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی است که مجمعالجزایر ژاپن یا دستور پرش در کامپیوتر را با تعداد حروف مشخص (۴ حرف) مد نظر دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به صورت GOTO (مخفف go to) برای کدهای رایانهای و Goto برای نامهای خانوادگی یا جغرافیایی ژاپنی استفاده میشود.
به ترکی
اگر این کلمه برآمده از اصطلاحات عامیانه محلی باشد، ریشه آن به واژه ترکی «گوت» بازمیگردد که در فرهنگهای لغت نظیر دهخدا نیز به معنی کفل و سرین ثبت شده است.
به فارسی
این واژه معادل اصیل و رسمی در زبان فارسی ندارد و بخشهای مترادف، متضاد و همخانواده فارسی برای آن خالی است؛ چرا که یک وامواژه یا نام خاص به شمار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ مهندسی نرمافزار، استفاده از دستور گوتو (GOTO) نمادی از برنامهنویسی درهمپیچیده و غیراستاندارد (تولید کد اسپاگتی) شناخته میشود که امروزه منسوخ یا نهی شده است.
معنی انگلیسی/خارجی
در اصطلاح مدرن و دیجیتال، GOTO یک دستور کلیدی در زبانهای برنامهنویسی قدیمیتر (مانند بیسیک یا فرترن) است. برای مثال، برنامهنویس در خط ۱۰ کد مینویسد `GOTO 50`؛ با این کار رایانه بدون اجرای خطوط میانی، مستقیماً به خط ۵۰ پرش کرده و اجرای دستورات را از آنجا از سر میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل گوتو
واژهٔ «گوتو» در زبان فارسی فصیح و رسمی دارای ریشه، اصالت یا هویت مستقلی نیست و فرهنگهای لغت بزرگ مانند دهخدا آن را به عنوان یک مدخل اصیل فارسی ثبت نکردهاند. با این حال، این کلمه در جامعه و کاربردهای روزمره، چند معنای کاملاً متفاوت و مجزا به خود میگیرد که بیشترین کاربرد آن به دنیای فناوری اطلاعات و دیجیتال مربوط میشود.
در بافتار فناوری، گوتو (GOTO) ساختاری در کدنویسی است که برای پرش مستقیم از یک خط برنامه به خطی دیگر استفاده میشود. علاوه بر این، در جغرافیا به عنوان نام یک مجمعالجزایر در ژاپن کاربرد دارد و در برخی گویشهای عامیانه و غیررسمی ایران نیز ممکن است به عنوان یک لفظ دگرگونشده از ریشه ترکی با پَسوند فارسی شنیده شود.
از آنجا که این واژه عمدتاً یک اصطلاح بیگانه یا نام خاص به شمار میرود، فاقد همخانواده، مترادف و متضاد در زبان فارسی است. در طراحی جدولهای کلمات متقاطع، طراحان معمولاً با اتکا به تعداد ۴ حرفی این کلمه، از آن به عنوان پاسخی برای سؤالات مربوط به دستورهای رایانهای یا مجمعالجزایر ژاپن استفاده میکنند.