تکلنی یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل تکلنی

واژه «تکلنی» یک عبارت فعلی عربی از ریشه «و ک ل» است که در اصل به معنای «مرا واگذار می‌کنی» یا «به من می‌سپاری» به کار می‌رود. هرچند این صیغه خاص در متن قرآن مجید نیامده، اما هم‌خانواده‌های فراوانی مانند توکل و وکیل در آیات الهی دارد. بیشترین شهرت این واژه در میان فارسی‌زبانان به دلیل حضور پررنگ آن در احادیث و ادعیه مأثور، به‌ویژه عبارت معروف نبوی «اللَّهُمَّ لَا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی طَرْفَةَ عَیْنٍ أَبَداً» (خدایا مرا چشم بر هم زدنی به خودم وامگذار) است.

این واژه از نظر ساختار ادبی، فعلی معتل (مثال واوی) است که حرف واو آن در فرآیند صرف حذف شده و با پیوستن نون وقایه و ضمیر مفعولی ساخته شده است. در فرهنگ معارف اسلامی، کاربرد این اصطلاح یادآور این نکته عرفانی است که انسان نباید دچار غرور و خودباوری منفی شود، بلکه باید در تمامی امور خود را به نیروی لایزال الهی بسپارد و از رها شدن به حال خود بیمناک باشد.