یعنی چه
آب بدبو به آبی گفته میشود که به دلیل سکون، تجمع مواد آلی یا فعالیت باکتریها، دچار تغییر در رنگ، طعم و بو شده و بوی عفونت و گندیدگی میدهد. این اصطلاح برای توصیف آبهای آلوده و غیرقابل شرب محیطی به کار میرود.
تفرظ
این عبارت یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از دو واژه «آب» و صفت «بدبو» تشکیل شده و به صورت روان و با کسر اضافه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «آب بدبو» با توجه به تعداد حروف خواستهشده، علاوه بر خود واژه میتوان از مترادفهایی مانند گندآب، منجلاب یا آسن استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از اصطلاحات متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها به ویژگی ماندگی یا آلودگی آب اشاره دارند.
به عربی
در ادبیات عرب، واژه «آسن» دقیقترین معادل برای آبی است که به دلیل ماندگاری طولانی، بو و طعمش برگشته و نامطبوع شده است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و متون عرفانی، آب بدبو یا همان منجلاب و گندآب، نمادی از سکون، ایستایی، گناه، تباهی و غرق شدن در مفاسد اخلاقی است؛ چرا که آب زلال تا زمانی که روان است پاکیزه میماند و سکون آن مایه فسادش میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اب بدبو
ترکیب «آب بدبو» در زبان فارسی نمایانگر هر نوع آبی است که به دلیل راکد ماندن یا آلودگی به مواد آلی و باکتریها، کیفیت طبیعی خود را از دست داده و بویی ناخوشایند و عفن پیدا کرده است. این واژه که ریشه در اصطلاحات پهلوی دارد، در گفتار روزمره و متون لغوی با واژگانی همچون گندآب، منجلاب و مانداب هممعنی است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز معادل عربی آن یعنی «آسن» برای توصیف دگرگونی ناخوشایند آب به کار رفته است.
از منظر نمادین و معنوی، این عبارت فراتر از یک پدیده فیزیکی، اشاره به مفاهیمی چون پسرفت، فساد اجتماعی و سقوط اخلاقی دارد. همانطور که جریان داشتن مایه حیات و زلال ماندن آب است، سکون و توقف آن به گندیدگی میانجامد؛ از این رو در ادبیات فارسی از تعابیری مانند «منجلاب فساد» برای هشدار درباره تنزل ارزشهای انسانی استفاده میشود.