یعنی چه
عیدها جمع واژهٔ عید به همراه نشانهٔ جمع فارسی است و به روزهایی سرشار از شادمانی و سرور اطلاق میشود که جامعه به مناسبت یک رخداد شریف مذهبی، باستانی یا تاریخی گردهم میآیند و آن را پاس میدارند.
تلفظ
این واژه از ترکیب مصوت کشیده و صامت ساکن در بخش اول یعنی «عِید» و پسوند جمع «ها» ساخته شده است.
در جدول
پاسخ متداول برای این نشانه در جدولها کلمهٔ ۵ حرفی «عیدها» یا معادل عربی مکسر آن «اعیاد» است.
به انگلیسی
بسته به نوع مناسبت (ملی، مذهبی یا آیینی) از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ عید در زبان عربی به صورت مکسر به «اعیاد» جمع بسته میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل جشنها، سورها، سالگشتها و روزهای فرخنده است که ریشه در شادمانی همگانی دارند.
نماد چیست
عیدها در فرهنگهای مختلف نمادی از نو شدن، بازگشت به اصل و پاکی، تحکیم روابط انسانی و انسجام اجتماعی در بستر شادمانی همگانی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل عیدها
واژهٔ «عیدها» ترکیبی از کلمهٔ عربی «عید» (از ریشهٔ عود به معنی بازگشت) و پسوند جمع فارسی «ها» است. علت این نامگذاری آن است که این روزهای شریف و فرخنده هر سال مجدداً بازمیگردند و شور و نشاط را در جامعه تکرار میکنند. در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، عیدها به عنوان روزهای جشن، سور و سالگردهای مبارک مذهبی و ملی تعریف شدهاند که مایهٔ پیوند بیشتر دلها و شادمانی همگانی هستند.
از نگاه قرآنی نیز شکل مفرد این واژه یعنی «عِیداً» تنها یک بار در آیهٔ ۱۱۴ سوره مائده آمده است؛ آنجا که حضرت عیسی (ع) برای نزول مائدهٔ آسمانی دعا میکند تا آن روز عیدی برای نسلهای اول و آخر آنها باشد. این کلمه مترادف با عزا و ماتم است و در جدولهای کلمات متقاطع، یک پاسخ دقیق ۵ حرفی به شمار میرود که نماد پاکی، انسجام اجتماعی و نو شدن فطرت انسانهاست.