یعنی چه
واژه فتاک صیغه مبالغه از ریشه «فتک» است و به کسی یا چیزی گفته میشود که بسیار بیباک، گستاخ، شجاع یا خونریز باشد. همچنین این کلمه در توصیف بیماریها یا سموم به معنی بسیار مهلک، کشنده و غافلگیرکننده به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فَتّاک (با تشدید روی حرف ت) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه فتاک به عنوان پاسخ برای واژههایی چون بیباک، دلیر، گستاخ یا کشنده کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود زبان عربی نیز به همین صورت با معنای بسیار شجاع یا بیماری و سم مهلک به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان جایگزین آن شامل جسور، بیباک، ماجراجو، دلیر، خونریز، مهلک و نابودکننده هستند. متضادهای آن نیز جَبان (ترسو)، محتاط و عافیتطلب است.
نماد چیست
در ادبیات مکتوب، نظم و نثر فارسی، کلمه فتاک به عنوان نمادی برای دلیری مفرط و بیپروا که با خطر همراه است، یا به عنوان نمادی از مرگباری و نابودکنندگی سریع (مانند شمشیر فتاک یا سم فتاک) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فتاک
واژه «فتاک» یک واژه وامگرفته از زبان عربی (از ریشه فتک) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه دارای دو وجه معنایی عمده است؛ از یک سو به ویژگیهای انسانی نظیر دلیری، بیباکی، جسارت و گستاخی اشاره دارد و از سوی دیگر، در توصیف پدیدههای آسیبرسان مانند سموم، شمشیرها یا بیماریها، به معنای مهلک، مرگبار و نابودکنندهِ غافلگیرکننده به کار میرود.
در حوزه حل جدول و واژهشناسی، فتاک کلمهای چهار حرفی است که مترادفهای برجستهای همچون جسور و مهلک دارد. با وجود تشابه ظاهری، این کلمه نباید با واژه قرآنی «فتق» (به معنی شکافتن) اشتباه گرفته شود، زیرا فتاک در متن قرآن کریم نیامده است.