یعنی چه
حکمت الهی به معنای آن است که تمام آفرینش و افعال پروردگار بر پایه مصلحت، تدبیر ربوبی و نهایت استحکام بنا شده است. این صفت نشان میدهد که هیچیک از کارهای خداوند از روی جهل، گزاف، بازیچه یا بیهودگی نیست و خلقت دارای هدف و غایت مشخصی است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [حِکْ مَ تِ إِ لا هی] (hekmat-e elāhi) است.
در جدول
پاسخ متداول برای این مفهوم در جدول، خود واژه «حکمت الهی» (۸ حرف) یا «اتقان صنع» است.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این واژه Divine Wisdom است.
به عربی
در زبان عربی از عبارت الحِکْمَةُ الإِلهِیَّة برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
واژه حکمت و مشتقات آن بارها در قرآن کریم ذکر شده است؛ به طوری که صفت «حکیم» به عنوان یکی از اسماء الحسنی ۹۱ بار در قرآن تکرار شده که نشاندهنده گستردگی این صفت الهی است. قرآن کریم در آیاتی مانند آیه ۱۶ سوره انبیاء بر هدفمندی خلقت تاکید کرده و میفرماید آسمان و زمین را به بازیچه نیافریدیم.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا متون دینی نماد فیزیکی یا گرافیکی خاص و مستقیمی برای این مفهوم انتزاعی تعریف نشده است، هرچند گاهی از مفاهیمی چون «کتاب»، «ترازو» یا «نور» به عنوان مظاهر و نشانههای حکمت الهی یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل حکمت الهی
حکمت الهی یکی از صفات اصلی پروردگار در کلام و فلسفه اسلامی است که بر اساس آن، نظام آفرینش بر پایهای محکم و بینقص استوار شده است. این مفهوم نشان میدهد که هر پدیدهای در جهان دارای غایت، دلیل و مصلحتی مشخص است و عبثکاری در ساحت کبریایی راه ندارد.
ریشه این واژه از لغت عربی به معنای منع و بازداشتن برای اصلاح گرفته شده است؛ همانطور که لجام اسب مانع سرکشی او میشود، حکمت نیز مانع جهل و نقص در کار میگردد. در نگاه قرآنی، خداوند این دانش و خیر کثیر را به بندگان صالح خود نیز عطا میکند.