یعنی چه
الغبون در اصل از ریشه عربی «غبن» گرفته شده و به معنای خسارت دیدن، کلاه رفتن سر کسی در معامله و مغبون شدن است. در اصطلاح فقهی و حقوقی، این واژه زمانی به کار میرود که یکی از طرفین معامله به دلیل بیاطلاعی، دچار زیان فاحش مالی شود.
تلفظ
این کلمه با سکون لام، فتح غین، ضم باء و واو کشیده تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً «الغبون» با ۶ حرف است که به عنوان معادل فریبخوردگی یا زیان مالی شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی بینالمللی و انگلیسی، برای بیان مفهوم غبن فاحش و ضرر ناشی از عدم تعادل ارزش کالا از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه کاملاً عربی دارد و از سه حرف اصلی (غ - ب - ن) مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی شامل خسارت، زیانکاری، نیرنگخوردگی و کلاهبرداری مالی هستند.
نماد چیست
کلمه الغبون دارای نماد فیزیکی، مادی یا اسطورهای خاصی نیست؛ بلکه در فرهنگ اسلامی و ادبی، نمادی از حسرت، فریبخوردگی و از دست دادن سرمایه (چه مادی در دنیا و چه معنوی در آخرت) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الغبون
واژه الغبون ریشه در زبان عربی دارد و به مفهوم فریبخوردگی، زیانکاری و مغبون شدن در معاملات مادی اشاره میکند. این اصطلاح در حقوق ایران نیز در قالب «خیار غبن» تجلی یافته که به فرد زیاندیده حق فسخ معامله را به دلیل عدم تعادل فاحش قیمتها میدهد.
در ابعاد معنوی و دینی، همخانواده این واژه یعنی «تغابن» در قرآن کریم برای توصیف روز قیامت به کار رفته است. روز تغابن یا روز غبن، زمانی است که انسانهای بدکار به زیان بزرگ خود پی میبرند و متوجه میشوند که سعادت ابدی را با متاع ناچیز و فانی دنیا معاوضه کردهاند.