یعنی چه
«بَرِحَ مِنْ» یک ترکیب فعلی عربی از ریشه (ب-ر-ح) است که در اصل به معنای دوری، زوال، جدا شدن یا ترک کردن یک مکان و وضعیت به کار میرود. نکته بسیار مهم در کاربرد این فعل آن است که اگر پیش از آن حرف نفی بیاید (مانند «مَا بَرِحَ»)، معنای آن کاملاً معکوس میشود و به عنوان یکی از افعال ناقصه، معنای «همواره بودن، دست برنداشتن از کار و پافشاری بر یک وضعیت» (مترادف مَا زَالَ) را پیدا میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت فعلی به صورت «بَرِحَ مِنْ» (با فتحة ب، کسرة ر و فتحة ح) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۵ حرف) خودِ «برح من» یا در حالت منفی «ما برح» است که به معنای پافشاری و مداومت یا ترک کردن میباشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادل مثبت آن از افعالی چون leave استفاده میشود و برای حالت منفیِ آن که دلالت بر استمرار دارد، ترکیبات دال بر ادامه دادن به کار میرود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است؛ در حالت مثبت با مفاهیمی مثل مفارقت و مغادرت هممعنی است و در حالت منفی با استمرار و دوام مترادف است.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهومِ دوری و ترک کردن از ayrılmak و برای مفهومِ استمرار و همواره بودن از devam etmek استفاده میشود.
در قرآن
این فعل در قرآن کریم در ساختارهای مختلفی به کار رفته است؛ از جمله در سوره طه آیه ۹۱ که قوم موسی بر مداومتِ پرستش گوساله پافشاری میکنند («لَنْ نَبْرَحَ عَلَیْهِ عَاكِفِینَ»)، در سوره یوسف آیه ۸۰ که برادر بزرگتر میگوید هرگز این سرزمین را ترک نمیکنم («فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ»)، و در سوره کهف آیه ۶۰ که حضرت موسی بر ادامه دادن راه خود تا مجمعالبحرین تاکید دارد («لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ»).
جمعبندی و توضیح کامل برح من
عبارت فعلی «برح من» ریشه در زبان عربی دارد و از نظر لغوی به معنای دوری گزیدن، زائل شدن یا ترک کردن یک جایگاه است. با این حال، شهرت ادبی و قرآنی این واژه بیشتر به دلیل کاربرد آن در حالت منفی یعنی «ما برح» است که به عنوان یکی از افعال ناقصه (نواسخ) عمل کرده و معنایی کاملاً معکوس یعنی مداومت، پایداری و همواره بودن را افاده میکند.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، این تعبیر نمایانگر پافشاری شدید و دست برنداشتن از یک تصمیم یا موقعیت است؛ خواه این ایستادگی در مسیر باطل باشد (مانند اصرار بر گوسالهپرستی) و خواه در مسیر حق و طلب دانش (مانند عزم جدی حضرت موسی برای رسیدن به مجمعالبحرین). این عبارت نمادی عینی از استقامت، وفاداری به هدف و تداوم یک وضعیت به شمار میرود.