یعنی چه
این اصطلاح فقهی و حقوقی به زنی اشاره دارد که خارج از علقه زوجیت و رابطه مشروع، با او زنا صورت گرفته است. این عبارت برای بررسی احکام وضعی و تکلیفی مانند حرمت نکاح در قانون مجازات اسلامی کاربرد دارد.
تلفظ
این عبارت به صورت مَزْ نِیْ یُنْ بِ هٰا تلفظ میشود که «مزنی» اسم مفعول تنویندار و «بها» جار و مجرور است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این اصطلاح فقهی ۷ حرفی، «مزنی بها» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل مستقلی برای این ترکیب ساختاری وجود ندارد و به صورت عبارتی ترجمه میشود.
به عربی
خود این عبارت یک اصطلاح عربی فصیح است که در متون فقه اسلامی به کار میرود.
به فارسی
این عبارت یک اصطلاح تخصصی حقوقی-فقهی برگرفته از عربی است و واژه اصیل فارسی به شمار نمیرود. در زبان فارسی میتوان آن را به «زن زناشده» یا «زنی که مورد آمیزش نامشروع قرار گرفته» تعبیر کرد.
در قرآن
عین عبارت «مزنی بها» در متن قرآن مجید وجود ندارد؛ با این حال، ریشه آن (ز ن ی) در قالب واژههایی چون «الزَّانِیَة» و «الزَّانِی» در آیه ۲ سوره نور و «الزِّنَا» در آیه ۳۲ سوره اسراء آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل مزنی بها
عبارت «مزنی بها» یک اصطلاح تخصصی و کاربردی در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران است. این واژه از ریشه عربی «ز ن ی» مشتق شده و در لغت به معنای زنی است که رابطه جنسی خارج از چارچوب شرعی و قانونی (زنا) با او واقع شده است. در قانون مجازات اسلامی، این اصطلاح بیشتر جهت تبیین موانع نکاح، احکام نسب و آثار حقوقی ناشی از رابطه نامشروع کاربرد دارد.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه اصالت فارسی ندارد و یک عبارت ترکیبی عربی (شامل اسم مفعول، حرف جر و ضمیر مؤنث) است. اگرچه خود این ترکیب در قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما واژههای همخانواده آن برای تبیین مجازاتها و نهی از این عمل در آیات مختلف ذکر شدهاند. در بافتهای حقوقی مترادفهایی همچون زانیه یا موطوئه به زنا نیز برای آن دیده میشود.