یعنی چه
«طرار ها» جمع واژهٔ طرار است و به کسانی گفته میشود که با تردستی، مکر و چربزبانی اموال دیگران را (بهویژه از جیب یا کیسه آنها) میربایند. در ادبیات و زبان کلاسیک، این کلمه به مجاز برای افراد بسیار حیلهگر، کلاهبردار و حتی معشوقی که دل میرباید (طرهٔ طرار) نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «طَرّار ها» است که در آن حرف «ر» اول دارای تشدید و فتحه است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ واژهٔ «طرار ها» یک عبارت ۶ حرفی است. از معادلهای متداول آن در جدول میتوان به دزدان، سارقان و کیسهبران اشاره کرد.
به انگلیسی
برای برگردان این واژه به زبان انگلیسی، بسته به نوع و شدت عمل فریبکاری، میتوان از کلماتی چون Pickpockets (به معنی جیببران) یا Swindlers (به معنی شیادان و کلاهبرداران) استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و سره برای این واژه شامل کیسهبران، جیببران، دزدان، کلاهبرداران و راهزنان است که همگی مفهوم ربودن مال همراه با مکر و تردستی را میرسانند.
نماد چیست
این واژه نماد حیوانی یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در ادبیات کلاسیک فارسی، طرار به عنوان نماد مکر، حیلهگری، فریبندگی دنیا و همچنین در اصطلاحی مانند «طرهٔ طرار» به عنوان نمادی از زلف معشوق که به عیاری دل عاشق را میرباید، به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل طرار ها
واژهٔ «طرار ها» شکل جمع واژهٔ «طرار» است که ریشهای عربی دارد و از ثلاثی مجرد «ط ر ر» به معنی بریدن و شکافتن گرفته شده است. علت این نامگذاری تاریخی به شیوهٔ کار این دزدان بازمیگردد؛ چرا که آنها در بازارها و اماکن شلوغ، کیسه یا آستین لباس افراد را با تردستی میبریدند و پولشان را سرقت میکردند.
این واژه با وجود ریشهٔ عربی، حضور بسیار پررنگی در ادبیات کلاسیک و اشعار کهن فارسی دارد و به مرور زمان علاوه بر معنای مادی (جیببر و دزد)، معنایی مجازی نیز پیدا کرده است؛ به طوری که به افراد چربزبان، حیلهگر و مکار که با فریب سر دیگران کلاه میگذارند نیز طرار گفته میشود.