یعنی چه
واژهٔ «مأمول» که در اصل با همزه نوشته میشود، به معنای هر آن چیزی است که فرد به آن امید بسته، آرزویش را دارد و منتظر تحقق یافتن آن است. این کلمه به عنوان صفت مفعولی برای اهداف، خواستهها و مقاصد شیرین و دوستداشتنی به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت مَأْ مُول (با سکون همزه در هجای اول و ضمه بر روی حرف میم دوم) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژهٔ «مامول» با ۵ حرف به عنوان پاسخ واژههایی همچون آرزوشده، مورد انتظار یا امیدداشتهشده شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از معادلهای دقیقی چون Hoped for یا Desired استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل عباراتی چون «آرزو»، «خواهش»، «خواستهٔ دل» و «مورد انتظار» است.
در قرآن
خود واژهٔ «مأمول» به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما ریشه و همخانوادهٔ آن مانند «الأمل» در آیاتی نظیر آیه ۴۶ سوره کهف به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و شیعی، «مأمول» یکی از القاب و صفات حضرت مهدی (عج) به معنای امامِ آرزوشده و منجی مورد انتظار است. همچنین در ادبیات کلاسیک نمادی از هدف نهایی است.
جمعبندی و توضیح کامل مامول
واژهٔ «مأمول» (که در زبان عامیانه و جدول به صورت مامول نوشته میشود) یک صفت مفعولی با ریشهٔ عربی از «أ م ل» است که جایگاه ویژهای در زبان و ادبیات فارسی دارد. این کلمه به هر چیز یا هر کسی اشاره میکند که قلبها به آن امید بستهاند و مشتاقانه در انتظار رسیدن یا دیدارش هستند.
این کلمه علاوه بر کاربرد در متون کهن و اشعار به عنوان نماد مقصود و آرزوی غایی، در فرهنگ مهدویت نیز به عنوان یکی از القاب امام زمان (عج) شناخته میشود که نشاندهندهٔ انتظار طولانی بشر برای ظهور منجی موعود و برآورده شدن بزرگترین آرزوی تاریخ است.