یعنی چه
درشتگویچه واژهای مصوب در زبان فارسی است و به نوعی سرخگویچه (گلبول قرمز) یاختهای خونی اشاره دارد که به نحو غیرطبیعی و بیش از حد استاندارد (معمولاً با قطر بیش از ۹ میکرون یا حجم بالای ۱۰۰ فمتولیتر) بزرگ شده باشد. این وضعیت معمولاً به دلیل اختلال در ساخت سلولهای خونی رخ میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «دُرُشتگویچه» (dorošt-guyče) است که از دو بخش «درشت» و «گویچه» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه به عنوان پاسخ ۹ حرفی برای راهنمای «گلبول قرمز بزرگ غیرطبیعی» یا «ماکروسیت» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون پزشکی بینالمللی و انگلیسی، برای اشاره به این گلبولهای بزرگ خونی از واژگان Macrocyte و Megalocyte استفاده میشود.
به فارسی
این واژه ترکیبی مصوب از «درشت» (بزرگ) و «گویچه» (گلبول) است. واژگان همخانواده و مرتبط فارسی آن شامل درشتگویچگی (ماکروسیتوز)، گویچه، سرخگویچه، سفیدگویچه و ریزگویچه هستند.
نماد چیست
این واژه نماد گرافیکی خاصی ندارد؛ اما در برگه آزمایش خون (CBC)، نماد و نشانگر شناسایی آن بالا رفتن مقدار شاخص MCV (حجم متوسط گلبول قرمز) به بیش از ۱۰۰ فمتولیتر است که وجود این سلولها را در خون تایید میکند.
جمعبندی و توضیح کامل درشت گویچه
واژه «درشتگویچه» یک اصطلاح کاملاً تخصصی، مدرن و مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی در حوزه علوم پایه پزشکی و خونشناسی (هماتولوژی) است. این کلمه در زبان فارسی معاصر از ترکیب «درشت» به معنی بزرگ و «گویچه» (معادل مصوب گلبول) ساخته شده است تا جایگزینی رسا برای اصطلاحات بیگانه نظیر ماکروسیت باشد.
از نظر علمی، بروز درشتگویچهها در جریان خون نشاندهنده یک وضعیت غیرطبیعی در ساختار گلبولهای قرمز است. هنگامی که قطر این سلولها از ۹ میکرون یا حجم آنها از ۱۰۰ فمتولیتر فراتر رود، فرد دچار این حالت شده که معمولاً نشاندهنده نوعی بیماری به نام کمخونی ماکروسیتیک است. اصلیترین عوامل پیدایش این سلولهای درشت، کمبود شدید ویتامین B12 یا اسید فولیک در بدن است.