معنی
واژه حمل چند معنی اصلی دارد: ۱. حَمْل (به فتح حاء): جابهجا کردن و انتقال دادن بار، یا بارداری و آبستنی زن. ۲. حِمْل (به کسر حاء): خودِ بار و محمولهای که بر پشت یا دوش حمل میشود. ۳. حَمَل (به فتح حاء و میم): به معنی بره که در نجوم و تقویم نام برج اول سال (فروردینماه) و صورت فلکی قوچ است.
یعنی چه
در زبان فارسی عباراتی مثل «حمل و نقل» به معنی ترابری و «وضع حمل» به معنی زایمان و زمین گذاشتن بار شکم بسیار رایج هستند. این کلمه در اصطلاح نجومی نیز به عنوان اولین برج سال، تداعیکننده نوزایی، آغاز بهار و معصومیت است.
مترادف
واژههای فوق بسته به بافت متن (ترابری، پزشکی یا نجوم) میتوانند به عنوان معادلهای دقیق حمل استفاده شوند.
متضاد
کلماتی که مفهوم زمین گذاشتن بار، خالی کردن محموله یا توقف حرکت را میرسانند، متضاد این واژه هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی عربی (ح-م-ل) مشتق شدهاند و رابطهی معنایی نزدیکی با مفهوم بار و برداشتن دارند.
ریشه
این واژه وامواژهای از ریشه سه حرفی عربی «ح م ل» (ḥ-m-l) است. فعل پایه آن در عربی «حَمَلَ» به معنی حمل کردن، برداشتن و تحمل کردن بار است.
جمله سازی
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه حمل بر اساس کاربردهای مختلف آن در حوزههای ترابری، پزشکی و نجوم متمایز میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل حمل
واژه «حمل» از واژگان پرکاربرد و ریشهدار در زبان فارسی است که اصل آن از زبان عربی گرفته شده است. این واژه بسته به نوع حرکتگذاری و بافت متن، معانی کاملاً متمایزی به خود میگیرد؛ در زندگی روزمره بیشتر در مفهوم جابهجایی و ترابری (حمل و نقل) به کار میرود، در حالی که در متون پزشکی به معنای بارداری و در اصطلاحات نجومی و طالعبینی سنتی به عنوان اولین برج سال (فروردین) شناخته میشود.
تنوع کاربرد این واژه حتی در متون کهن و قرآن کریم نیز بسیار مشهود است، به طوری که هم برای بارهای مادی و ظاهری و هم برای بارهای معنوی، امانتها و گناهان به کار رفته است. شناخت دقیق ابعاد این کلمه به درک بهتر ترکیبات کنایی مانند «وضع حمل» یا «تحمل» کمک فراوانی میکند.