یعنی چه
گسل ترود و انجیلو یک پهنه گسلی و ساختار تکتونیکی فعال در ایران مرکزی (شمال روستا و منطقه ترود در جنوب دامغان) است. این سامانه شامل دو گسل عمده و موازی است: گسل ترود در جنوب و گسل انجیلو در شمال. این پهنه گسلی شیبی حدود ۸۰ درجه به سمت جنوب دارد، دارای مکانیسم حرکتی افقی چپگرد و قائم است و عامل زمینلرزه مخرب سال ۱۳۳۱ (۱۹۵۳ میلادی) در منطقه ترود بوده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت تخصصی به صورت «گُسَلِ تَروُد وُ اَنجیلوُ» (Gosal-e Torud va Anjilo) است. واژههای ترود و انجیلو اسامی خاص جغرافیایی و محلی در استان سمنان هستند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول زمینشناسی درباره گسلهای فعال ایران مرکزی یا گسلهای منطقه دامغان، پاسخ دقیق ۱۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون تخصصی زمینشناسی و مقالات ISI، از این ساختار تکتونیکی با نامهای Torud and Anjilo Fault یا Torud-Anjilow fault zone یاد میشود. در زبان عربی به گسل «صدع» و در زبان ترکی «Fay» میگویند.
به فارسی
معادلها و نامهای دیگر این ساختار در زبان فارسی شامل «سامانه گسلی ترود-انجیلو» و «پهنه برشی ترود-انجیلو» است. واژه گسل از مصدر فارسی گسستن گرفته شده و ترود و انجیلو نام عوارض طبیعی و روستاهای منطقه جنوب دامغان و شاهرود در استان سمنان هستند.
نماد چیست
در علم زمینشناسی ایران، گسل ترود و انجیلو نمادی از تکتونیک فعال، دگرشکلی ژئودینامیکی ایران مرکزی و خطر بالای زلزله در زون ساختاری البرز شرقی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل گسل ترود و انجیلو
گسل ترود و انجیلو یکی از سامانههای گسلی مهم، فعال و خطرناک در لبه شمالی ایران مرکزی و جنوب منطقه دامغان و شاهرود (استان سمنان) است. این پهنه ساختاری از دو گسل موازی همنام تشکیل شده که با شیب تند به سمت جنوب و مکانیسم حرکتی امتدادلغز چپگرد همراه با مولفه قائم، نقش مهمی در شکلدهی به توپوگرافی و ساختار زمینشناسی منطقه دارد.
این گسل از نظر لرزهخیزی تاریخچهای فعال دارد و مسبب زمینلرزه بزرگ و ویرانگر سال ۱۳۳۱ (۱۹۵۳ میلادی) در منطقه ترود بوده است. بررسی رفتار این سامانه گسلی به دلیل نزدیکی به مناطق مسکونی و خطوط مواصلاتی، اهمیت بالایی در مطالعات خطرپذیری زلزله و مهندسی زلزله در کشور دارد.