یعنی چه
استر حیوان بارکش و سواری بسیار نیرومندی است که از جفتگیری خر نر (حمار) و اسب ماده (مادیان) متولد میشود. این حیوان به دلیل تفاوت کروموزومی والدینش عقیم است و توانایی توالد و تناسل ندارد، اما از نظر قدرت بدنی و مقاومت در مسیرهای سخت، ویژگیهای برتری از هر دو والد خود به ارث میبرد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اَستَر (Astar) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ عبارت «استر حیوان» دقیقاً خودِ این عبارت با ۹ حرف است. همچنین از کلمات قاطر (ترکی)، بغل (عربی) و خچر (هندی) نیز به عنوان معادلهای آن استفاده میشود.
به انگلیسی
واژه Mule اصطلاح دقیق علمی و عمومی در زبان انگلیسی برای این حیوان دورگه است.
به فارسی
در زبان فارسی و ادبیات کهن، علاوه بر «استر» و مخفف آن «ستر»، از واژههایی مانند «قاطر» (وامواژه ترکی)، «خچر» (ریشه هندی) و در کاربردهای عامیانه برای اسبهای بارکش از «یابو» استفاده میشود. ریشهٔ اصیل این واژه به زبان سانسکریت و ایران باستان (اسْوَتَره) بازمیگردد که بخش اول آن یعنی «اَسْو» به معنی اسب است.
در قرآن
این حیوان در قرآن کریم با نام عربی و جمع خود یعنی «البِغال» (مفرد: بَغل) در آیه ۸ سوره مبارکه نحل آمده است: «وَالْخَیْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِیرَ لِتَرْکَبُوهَا وَزِینَةً...» که خداوند آن را در کنار اسب و الاغ به عنوان نعمتی برای سواری و زینت انسانها برمیشمارد.
نماد چیست
استر در فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک نماد سختکوشی، صبوری فراوان و توانایی حمل بارهای سنگین در مسیرهای صعبالعبور کوهستانی است. از سوی دیگر، به دلیل عقیم بودن و ترکیب دو نژاد، گاهی به عنوان نماد عقیمی، بیفرزندی یا کارهای بیسرانجام به کار میرود؛ مانند ضربالمثلی که در آن استر برای کتمان نسب پدرش (خر)، مادیان را خاله خود معرفی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل استر حیوان
استر یا قاطر یکی از کلیدیترین حیوانات بارکش در طول تاریخ بشر بوده است که از جفتگیری خر نر و اسب ماده متولد میشود. این موجود دورگه به دلیل ویژگیهای زیستی خاص خود عقیم است، اما قدرت بدنی فوقالعاده و تابآوری بالایی در مسیرهای دشوار دارد که او را از والدینش متمایز میکند. ریشه این واژه به ایران باستان و زبان سانسکریت بازمیگردد و در زبان عربی با نام «بغل» شناخته میشود.
این چارپا در قرآن کریم نیز به عنوان نعمتی برای سواری و زینت انسانها مورد اشاره قرار گرفته است. در فرهنگ و ادبیات فارسی، استر جایگاه ویژهای دارد و به طور همزمان نمادی از صبوری و مقاومت در برابر سختیها، و از سوی دیگر نمادی از عقیمی و کارهای ابتر و بیسرانجام به شمار میرود.