یعنی چه
این اصطلاحات شکل گفتاری، عامیانه و تعبیرات کوچهبازاری از کلمات «راستراستی» و «راستراستکی» هستند که برای تاکید بر حقیقت داشتن یک موضوع، جدیت در کلام و نفی هرگونه شوخی یا دروغ به کار میروند.
تلفظ
در گویش عامیانه (مانند تهرانی)، صامت «ت» از کلمه «راست» حذف شده و به صورت «راسراسی» و «راسراسکی» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۶ حرفی در جدول برای این مدخل، خودِ عبارت «راس راسی،راس راسکی» است. معادلهای دیگر آن شامل «راست راستی» یا «حقیقتاً» میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم عامیانه و تاکید بر واقعیت امر، از واژهها و اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح و معاصر، کلماتی که مفهوم حقیقت و واقعیت ملموس را بفرستند به عنوان معادل به کار میروند.
به فارسی
واژههای استاندارد و رسمی معادل این اصطلاح شامل «واقعاً»، «حقیقتاً»، «راستگو» و «راستین» هستند که ریشه در واژه پهلوی و اوستایی rāsta به معنی مستقیم و درست دارند.
نماد چیست
از آنجا که این عبارت یک اصطلاح صرفاً گفتاری، متأخر و عامیانه در زبان توده مردم است، نماد مادی، سنتی یا اسطورهای مشخصی در فرهنگ عامه ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل راس راسی،راس راسکی
عبارتهای «راس راسی» و «راس راسکی» در واقع نمونههای بارزی از فرآیند ابدال و سادهسازی صوتی در زبان گفتاری و تداول عامه فارسی (بهویژه گویشهای تهرانی و مازندرانی) هستند. در این فرآیند، واج «ت» از انتهای کلمه «راست» حذف شده تا تلفظ کلمه در محاوره روانتر شود. این واژه کاملاً ریشه ایرانی داشته و مشتق از ریشه پهلوی است.
از نظر معنایی، این اصطلاحات زمانی به کار میروند که گوینده قصد دارد بر صحت، جدیت و واقعی بودن سخن خود تاکید کند و هرگونه جنبه شوخی، تعارف یا دروغ را از کلام خود بزکاهد. این کلمات به هیچ وجه در متون کهن یا قرآن کریم سابقه ندارند و صرفاً پدیدهای زبانی در ادبیات کوچهبازاری و معاصر به شمار میروند.