یعنی چه
زاغ دشتی به نوعی کلاغ کوچک، ظریف و خوشمنظر اطلاق میشود که برخلاف کلاغهای بزرگ لاشخور، بیشتر در دشتها، بیابانها و مزارع زندگی کرده و از دانهها و حشرات تغذیه میکند. این پرنده در متون ادبی و فقهی قدیمی حلالگوشت شمرده شده است.
تلفظ
این ترکیب وصفی به صورت «زاغِ دشتی» با فتحهی «د» و سکون «ش» و «ت» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «کلاغ دشت» یا «غرابالزرع» با تعداد ۷ حرف، کلمه «زاغ دشتی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این پرنده بسته به زیستگاه دقیق آن از واژگان Plain raven یا Rook استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به این پرنده غُرابُ الزَّرْع میگویند که به معنای کلاغی است که در مزارع و کشتزارها زندگی میکند.
به فارسی
برابرهای دیگر این واژه در زبان فارسی شامل «زاغ دشت»، «کلاغ دشت» و در برخی گویشها «زاغچه» است. ریشه کلمه زاغ به زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه (پهلوی) بازمیگردد و دشتی نیز منسوب به دشت (dašt) در پهلوی است.
نماد چیست
زاغ در فرهنگ عامه و ادبیات نماد هوش بالا، پنهانکاری و آیندهنگری است. در ادبیات کلاسیک گاهی در تقابل با بلبل نماد زشتی صداست، اما زاغ دشتی (غرابالزرع) در داستانهای کهن مانند کلیله و دمنه، نماد تدبیر، عقلانیت و دوستی وفادارانه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زاغ دشتی
زاغ دشتی ترکیبی وصفی در زبان فارسی است که به نوعی کلاغ کوچک، ظریف و گندمگون اشاره دارد. این پرنده بر خلاف کلاغهای لاشخور شهری، در صحراها، بیابانها و مزارع زندگی میکند و رژیم غذایی آن عمدتاً شامل حشرات و دانههای گیاهی است، به همین دلیل در زبان عربی به آن غرابالزرع (کلاغ کشتزار) میگویند.
این واژه ریشه در پارسی میانه دارد و در ادبیات کهن فارسی، به ویژه در داستانهای پندآموز مانند کلیله و دمنه، این پرنده به عنوان نمادی از هوش، عقلانیت، تدبیر و وفاداری در دوستی تصویر شده است، هرچند که واژه کلی زاغ گاهی به دلیل صدای ناخوشایند در تقابل با بلبل قرار میگیرد.
از نظر اطلاعات جدول و سرگرمی، این عبارت دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است و پاسخ رایجی برای معماهای مربوط به پرندگان بیابانی و کلاغهای کوچک دشت به شمار میرود.