معنی
واژه خشمگین به حالت شدید از ناراحتی، برآشفتگی و واکنش هیجانی انسان اشاره دارد که در آن فرد کنترل آرامش خود را از دست داده و دچار حالت غضب یا تندخویی شده است.
یعنی چه
این صفت برای توصیف فرد یا حالتی به کار میرود که با تندی، پرخاشگری یا دگرگونی احوال به دلیل ناراحتی شدید همراه است و نمادی از فوران احساسات ناخوشایند است.
مترادف
این کلمات همگی بیانگر حالتهای مختلف ناراحتی شدید، تندی رفتار و برآشفتگی روحی و روانی هستند.
متضاد
این واژهها نشاندهنده حالت تسلط بر نفس، آرامش درونی، شادمانی و نبودِ پرخاشگری و برآشفتگی هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه پارسی میانه (xšm) مشتق شدهاند و به مفهوم خشم و غضب ارتباط دارند.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «عصبانی»، «برآشفته» یا «دارای غضب» اگر پاسخ شش حرفی مد نظر باشد، واژه «خشمگین» کلمه اصلی است.
به انگلیسی
برای بیان این حالت در زبان انگلیسی عمدتاً از واژههای Angry و Furious استفاده میشود. در زبان عربی واژه غضبان و در زبان ترکی واژه Öfkeli معادلهای دقیق آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل خشمگین
واژه «خشمگین» یک صفت کاملاً اصیل و پارسی است که ریشه آن به زبان پهلوی (پارسی میانه) بازمیگردد. این کلمه از ترکیب اسمِ «خشم» و پسوند صفتساز «ـگین» به معنای دارنده یا آلوده به یک صفت تشکیل شده است و دلالت بر شخصی دارد که دچار حالت غضب، برآشفتگی و تندخویی شدید شده است.
در فرهنگها و نمادشناسی مختلف، حالت خشمگین بودن معمولاً با عناصر سوزاننده مانند آتش، طوفانهای سهمگین و رنگ قرمز که نشانه حرارت و فوران خون است، تصویر میشود. در ادبیات اخلاقی و عرفانی ایران، خشمگین شدن به عنوان یک ویژگی هیجانی و لحظهای شناخته میشود که انسان باید با تمسک به صبوری، بردباری و حلم بر آن غلبه کند تا از پیامدهای ناگوار آن در امان بماند.
اگرچه خود واژه فارسی خشمگین در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم همارز آن مانند غضب الهی یا خشم انسانها بارها مطرح شده است؛ از جمله در داستان حضرت یونس (ع) که در آیه ۸۷ سوره انبیاء با عبارت «مُغَاضِبًا» (خشمگین) به خروج ایشان از میان قومش اشاره شده است.