یعنی چه
این کلمه یک فعل ماضی عربی در صیغه متکلممعالغیر (اول شخص جمع) است که وارد متون ادبی و دینی فارسی شده و به معنای رو به ناتوانی رفتن، کمطاقت شدن یا سست شدن یک گروه اشاره دارد.
تلفظ
این واژه با فتح ضاد، فتح یا ضم عین، سکون فاء و در نهایت بخش نا تلفظ میشود. در حالت فعلی ضَعُفْنا (Za'ofna) رایجتر است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان معادل ۵ حرفی برای عبارت «ما ضعیف شدیم» یا «ناتوان شدیم» خواسته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل صیغه جمع، از عبارات فعلی گذشته استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است و در خود این زبان به عنوان فعل ماضی برای ضعیف شدن گروهی از افراد به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی در قالب ساختار فعلی، «ناتوان شدیم» یا «رو به ضعف نهادیم» است.
در قرآن
اگرچه خود ساختار دقیق «ضعفنا» در قرآن پدیدار نشده، اما ریشه آن (ض ع ف) به وفور یافت میشود؛ از جمله فعل مفرد «ضَعُفَ» در آیه ۷۳ سوره حج (...ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ) و واژه همنوشت «ضِعْفاً» به معنی عذاب دوچندان در آیه ۳۸ سوره اعراف.
جمعبندی و توضیح کامل ضعفنا
واژه «ضعفنا» اصالتاً یک فعل ماضی عربی در صیغه اول شخص جمع (متکلم معالغیر) است که به معنای «ما ضعیف شدیم» یا «ناتوان شدیم» به کار میرود. این کلمه به عنوان یک وامواژه یا در قالب عبارات دینی و متون کهن ادبی به زبان فارسی راه یافته است و ریشه سه حرفی آن (ض ع ف) مبنای کلمات کثیری در زبان فارسی است.
در حل جداول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنمای عجز و ناتوانی گروهی کاربرد دارد. گاهی اوقات ممکن است این لفظ به دلیل شباهت ظاهری با کلمه «ضُعَفا» (به معنی ناتوانان و فقیران) اشتباه گرفته شود، اما از نظر ساختار دستوری یک فعل مشخص است.