یعنی چه
گویش یا زبان سیسیلی، زبان مادری مردم جزیرهٔ سیسیل و جزایر اطراف آن در جنوب ایتالیا است. اگرچه در اصطلاحات سیاسی و عامیانهٔ داخل ایتالیا گاهی به آن گویش (Dialect) میگویند، اما از نظر زبانشناسی یک زبان مستقل رومانس محسوب میشود. این زبان به دلیل تاریخ پرفرازونشیب منطقه، علاوه بر لاتین عامیانه، تأثیرات بسیار عمیقی از زبانهای عربی، یونانی، نورمن و اسپانیایی پذیرفته است.
تلفظ
ترکیب اصطلاح فارسی «گویش» به صورت (گُ یِ ش) و نام خاص «سیسیلی» به صورت (سِیسِیلِی) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و معماهای کلمات، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «گویش سیسیلی» با ۱۰ حرف است. همچنین ممکن است بسته به طراح جدول، از واژههای هممعنی مانند زبان سیسیلی استفاده شود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و بینالمللی برای اشاره به این پدیدهٔ زبانی از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم و دقیق این عبارت در زبان فارسی همان «زبان سیسیلی» یا «لهجهٔ مردم سیسیل» است که به جامعهٔ زبانی جنوب ایتالیا اشاره دارد.
نماد چیست
نماد رسمی و تاریخی جزیرهٔ سیسیل و فرهنگ زبانی آن، «تریناکریا» (Trinacria) نام دارد. این نماد از سر افسانهای مدوسا در مرکز و سه پای خمیده تشکیل شده که نشاندهندهٔ شکل سهگوش جزیره است و خوشههای گندم در آن نماد باروری خاک منطقه هستند.
جمعبندی و توضیح کامل گویش سیسیلی
عبارت «گویش سیسیلی» به زبان بومی و تاریخی مردم جزیرهٔ سیسیل در جنوب ایتالیا اشاره دارد. اگرچه در ساختار اداری و سیاسی ایتالیا اغلب از آن به عنوان یک لهجه یا گویش یاد میشود، اما نهادهای زبانشناسی بینالمللی آن را به عنوان یک زبان مستقل از خانوادهٔ رومانس (مشتق از لاتین عامیانه) به رسمیت میشناسند. ریشهٔ نام این واژه به قوم باستانی «سیکولیها» بازمیگردد که پیش از روم در این منطقه میزیستند.
نکتهٔ بسیار جالب در مورد این زبان، آمیختگی فرهنگی شدید آن است. به دلیل حکومت ۲۰۰ ساله مسلمانان بر امارت سیسیل، امروزه بیش از ۳۰۰ واژهٔ کاملاً عربی (بهویژه در بخشهای کشاورزی، نام مکانها و ابزارها) در گویش سیسیلی زنده مانده است که آن را از زبان استاندارد ایتالیایی متمایز میکند.