یعنی چه
گناهخوار اصطلاحی است که به شخصی (غالباً فقیر یا طردشده از جامعه) در فرهنگ عامه و رسوم مذهبی قدیمی اروپا (بهویژه بریتانیا و ویلز) اطلاق میشد. در این آیین سنتی، آب و غذایی مانند نان و شراب را روی تابوت یا سینهٔ فرد درگذشته قرار میدادند؛ با این باور که این غذا گناهان مرده را به خود جذب میکند. سپس گناهخوار با خوردن آن غذا، گناهان را به جان میخرید تا روح متوفی پاک شده و به بهشت برود.
تلفظ
این واژه به صورت [گُ ن ا هْ خْ و ا ر] تلفظ میشود و یک ترکیب واژگانی حاصل از ترجمه تحتاللفظی عبارت بیگانه است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم «گناه خوار» است که دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
این اصطلاح ریشه در باورهای محلی و خرافی قرون ۱۷ تا ۱۹ میلادی در مناطقی از ویلز، اسکاتلند و انگلستان دارد.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم خرافی قرون وسطایی از عبارت «آکل الخطایا» استفاده میشود.
در قرآن
مفهوم گناهخواری هیچ جایگاهی در قرآن و آموزههای اسلامی ندارد. بر اساس آیه شریفه «وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ» (هیچکس بار گناه دیگری را به دوش نمیکشد)، انتقال گناه از فردی به فرد دیگر در اسلام کاملاً مردود و باطل است.
نماد چیست
گناهخوار در فرهنگ نمادین، مظهر فدا کردن عاقبت و روح خود برای دیگران، فقر شدید و انزوای مطلق است. این افراد در زمان حیاتشان مانند جذامیان از جامعه طرد میشدند، چرا که مردم باور داشتند آنها حامل هزاران گناه انباشتهشده و ناپاک هستند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «گناهخوار» یک واژه بومی یا اصیل فارسی نیست، بلکه یک گرتهبرداری (Calque) یا ترجمه تحتاللفظی از اصطلاح انگلیسی «Sin-eater» است. این کلمه به شغلی آیینی و خرافی در تاریخ بریتانیا اشاره دارد که در آن اشخاص در ازای دریافت پولی ناچیز یا غذا، مأمور پاک کردن ارواح مردگان از گناه میشدند و نمونه و معادلی در فرهنگ سنتی ایران ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل گناه خوار
واژه «گناهخوار» یک اصطلاح وارداتی و ترجمهشده از فرهنگ عامه قرون گذشته در بریتانیا و ویلز است. این عبارت به افرادی اشاره دارد که با دریافت مقداری نان و شراب که روی جسد یا تابوت مرده قرار داده شده بود، گناهان شخص درگذشته را به جان میخریدند تا او بدون عقوبت به بهشت برود.
این پدیده که ناشی از خرافات مذهبی مایل به تاریکی و فقر مفرط بود، گناهخواران را به افرادی مطرود در جامعه تبدیل میکرد؛ زیرا عامه مردم آنها را حامل زشتیها و گناهان ارواح متعدد میدانستند. در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این مفهوم به دلیل تضاد آشکار با اصل مسئولیت فردی در قبال گناهان، کاملاً مردود است.