یعنی چه
ایدآل (که به صورت ایدئال یا ایدهآل نیز نوشته میشود) به چیزی گفته میشود که در بالاترین حد از بینقصی، شایستگی و زیبایی قرار دارد و به عنوان یک الگوی کامل یا هدفی نهایی برای دستیابی در نظر گرفته میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با کسرِ «د» و سکون «آ» یعنی [eydeāl] تلفظ میشود، هرچند در گفتار عامیانه به صورت «ایدهآل» نیز رایج شده است.
در جدول
در حل جدول، برای راهنماهایی مثل «کمال مطلوب»، «آرمان» یا «نمونه کامل»، واژه ۵ حرفی «ایدآل» یا معادلهای آن به کار میرود.
به انگلیسی
این کلمه در زبان انگلیسی به صورت Ideal نوشته و تلفظ میشود و دقیقاً همان بار معنایی مظهر کمال و آرزو را دارد.
به فارسی
از آنجا که این واژه ریشه فرنگی دارد، در زبان فارسی سره میتوان از واژههایی چون «آرمانی»، «دلخواه»، «شایسته» و «کمال مطلوب» به عنوان جایگزین استفاده کرد.
در قرآن
واژه «ایدآل» یک لفظ کاملاً فرنگی و مدرن است؛ به همین دلیل در متون کهن عربی، ریشههای قرآنی و آیات کلامالله هیچگونه پیشینه یا کاربردی ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و روانشناسی، مفهوم ایدآل را معمولاً با نماد «ستاره» یا تصویر یک «آرمانشهر» (مدینه فاضله) نمایش میدهند که نشاندهنده کمال مطلق و دوردست بودن است. در ریاضیات عالی (نظریه حلقهها) نیز یک ساختار جبری خاص است که نماد گرافیکی واحدی ندارد.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه اصالتاً از طریق زبان فرانسوی (idéal) وارد زبان فارسی شده است. ریشه نهایی و فلسفی آن به واژه یونانی Idea بازمیگردد که به معنای شکل، الگو، مظهر و اندیشه اصیل است و به مفاهیم فراتر از واقعیت مادی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ایدآل
واژه ایدآل (یا طبق نگارش مصوب فرهنگستان: ایدئال) پدیدهای ذهنی یا عینی را توصیف میکند که در بالاترین سطح ممکن از کیفیت، زیبایی و بینقصی قرار دارد. این کلمه اگرچه ریشهای فرانسوی و یونانی دارد، اما امروزه به طور کامل در زبان فارسی جا افتاده و برای بیان غایت آرزوها و اهداف بلندمدت انسان در زندگی شخصی، شغلی و اجتماعی به کار میرود.
از منظر فلسفی، ایدآل نقطه مقابل امر واقع قرار دارد؛ یعنی آنچه در ذهن ما به عنوان کاملترین حالت ممکن تصور میشود و تلاش میکنیم خود را به آن نزدیک کنیم، هرچند دسترسی به کمال مطلق در جهان مادی دشوار یا غیرممکن باشد. این واژه در علوم دیگر مانند ریاضیات نیز کاربرد تخصصی ساختاری دارد.