یعنی چه
این اصطلاح کنایه از تغییر حالت چهره از وضعیت خشم، اندوه یا جدیت به وضعیتی شاد، آرام و پذیرا است. در واقع به معنی پایان دادن به حالت عبوس بودن و روی خوش نشان دادن به زندگی یا افراد دیگر است.
تلفظ
تلفظ روان این عبارت به صورت [gereh az pishāni goshūdan] است که در شعر و گفتار ادبی به دلیل روانبودن هجاها، خوشآهنگ ادا میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت ۱۶ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «کنایه از خوشرویی» یا «ترک اخم کردن» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات فوق دقیقترین معادلهای حسی و معنایی برای نشان دادن تغییر چهره از حالت اخم به خوشرویی هستند.
به عربی
در ادبیات عرب برای رساندن این مفهوم لطیف از واژههایی استفاده میشود که نمایانگر باز شدن عضلات صورت و لبخند درونی هستند.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات عرفانی و اخلاق اجتماعی ایرانی، نمادی از تسلیم صلحآمیز در برابر تقدیر، آشتیجویی، پذیرش دیگران و نگاه مثبت به زندگی است. چنانکه حافظ میفرماید: «رضا به داده بده وز جبین گره بگشای».
جمعبندی و توضیح کامل گره از پیشانی گشودن
اصطلاح کنایی «گره از پیشانی گشودن» یک تصویرسازی زیبای مبتنی بر آناتومی و حالات فیزیکی صورت انسان است. در هنگام خشم، اندوه یا اضطراب، عضلات پیشانی منقبض شده و خطوطی شبیه به گره ایجاد میکنند؛ بنابراین باز کردن این گره فیزیکی در ادبیات فارسی به معنای پایان دادن به آن حالت روانی منفی و روی آوردن به بشاشت و خوشرویی است.
این عبارت در فرهنگ ایرانی فراتر از یک تغییر حالت ساده چهره، نشاندهنده یک رویکرد اخلاقی و سلوک عارفانه است که بر مدار رضا، صلح، و گشادهرویی با خلق میگردد. مفهوم این اصطلاح با عبارات قرآنی نظیر «ضاحکة مستبشرة» (خندان و شادمان) نیز همخوانی مفهومی دارد و همواره در مقابل مفاهیمی چون اخم کردن و رو ترش کردن قرار میگیرد.