یعنی چه
واژه الفضائل به مجموعه ویژگیهای مثبت انسانی، مکارم اخلاقی، برتریهای رفتاری و کمالات معنوی و علمی اشاره دارد که مایه شرافت و ارزشمندی انسان میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة الف و فاء، سکون لام، و الفِ کشیده به صورت [اَ لْ فَ ضا ئِ لْ] است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند الفضائل (با ۷ حرف)، فضایل، مکارم و کمالات کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی که به ارزشهای والای اخلاقی و شایستگیهای انسانی اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه «الفضائل» اصل عربی دارد، در این زبان به عنوان جمع مکسر «الفضیلة» شناخته میشود و با مفاهیمی چون مکارم و محاسن هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل برتریها، مزیّتها، نیکیها، کمالات، ارزشها و محاسن پیشرفته اخلاقی و رفتاری است.
در قرآن
خود واژه «الفضائل» با این رسمالخط در متن قرآن به کار نرفته است؛ اما ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی «ف ض ل» در قالب کلماتی مانند «فَضْل» (به معنی احسان و رحمت الهی) و «فَضَّلْنَا» (برتری دادیم) بیش از ۱۰۰ بار در آیات مختلف تکرار شده است. همچنین در علوم قرآنی، کتبی با عنوان فضائل القرآن برای بررسی برکات سورهها نگارش یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل الفضائل
واژه «الفضائل» یک کلمه با ریشه عربی و دارای الف و لام معرفه است که به زبان فارسی وارد شده و صورت جمع مکسر واژه «الفضیلة» (فضیلت) میباشد. این کلمه در لغت به معنای برتریها، کمالات، هنرها، مزیّتها و ارزشهای والای اخلاقی و انسانی است و در نقطه مقابل مفهوم «الرذائل» (پستیها و زشتیها) قرار میگیرد.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، الفضائل به آن دسته از صفات نفسانی و رفتارهای شایستهای گفته میشود که مایه تکامل روحی انسان، تقرب به خداوند و فزونی در دانش و نیکی میگردند. اگرچه خود این لفظ جمع در متن قرآن کریم عیناً نیامده، اما مشتقات ریشه آن مانند فضل به وفور برای توصیف بخشش و برتریبخشی الهی استفاده شده است.