یعنی چه
این عبارت به عنوان یک قید زمان در زبان فارسی به کار میرود و نشاندهنده سپری شدن یک بازه زمانی طولانی و دراز از یک رویداد یا وضعیت است. این اصطلاح کاملاً کلاسیک و رسمی است و برای اشاره به تداوم یک حالت در طول زمان بسیار زیاد استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مُدّتِ مَدیدی اَست» است که در آن واژه مُدّت با تشدید روی حرف دال و مَدید به معنای طولانی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «مدت مدیدی است» با ۱۱ حرف یا معادلهایی چون «دیرگاهی است» و «دیرزمانی است» تعریف میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم سپری شدن زمان طولانی از عبارات رایج فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به گذشت روزگار دراز یا زمان بسیار از این ترکیبات استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این عبارت شامل تعابیری همچون دیرگاهی است، روزگار درازی است و عهد مدیدی است میشود. از نظر ریشهشناسی، واژه «مدت» و «مدید» هر دو از ریشه عربی (م-د-د) به معنی کشش و امتداد گرفته شدهاند و فعل «است» یک فعل رابطی فارسی است. همخانوادههای واژه مدید شامل مُدّ، مَدد، تمدید، ممدود و امتداد هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مدت مدیدی است
عبارت «مدت مدیدی است» یک ترکیب قیدی بسیار رایج و رسمی در زبان فارسی است که برای بیان سپری شدن یک بازه زمانی طولانی و دراز به کار میرود. این اصطلاح از دو واژه عربی «مدت» و «مدید» (به معنی کشیده و طولانی) به همراه فعل رابطی فارسی «است» تشکیل شده است و ریشه در مفهوم کشش و امتداد زمان دارد.
این عبارت در متون ادبی، رسمی و نگارشهای معاصر جایگاه ویژهای دارد و به عنوان ابزاری برای تأکید بر قدمت یا طولانی بودن یک وضعیت استفاده میشود. اگرچه واژه مدید به تنهایی در قرآن کریم نیز به صورت «عذاب مدید» به کار رفته، اما ترکیب فعلی آن به شکل کنونی، یک ساختار زبانی پرکاربرد در ادبیات فارسی محسوب میشود که معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی و عربی دارد.