یعنی چه
وَزْواز در لغتنامههای کهن به چند معنی آمده است؛ از جمله مردی سبکسر و پرتحرک که با سبکی میجهد، کسی که در راه رفتن کج و راست میشود، مرد کوتاه قامت و همچنین نوعی مرغ یا پرنده نامشخص.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و سكون دوم یعنی وَزْواز (vazvâz) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ پنج حرفی جدول برای کنایه از مرد چابک و سبکسر یا نوعی پرنده، واژه «وزواز» است.
به انگلیسی
با توجه به چندمعنایی و کاربرد بسیار نادر این واژه، معادل دقیق و مستقیمی در انگلیسی ندارد؛ اما برای مفهوم انسان پرجنبوجوش یا سبکسر میتوان از واژههای فوق استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و معادلهای فارسی این کلمه شامل واژههایی چون سبکسر، چابک، پرتحرک و کوتاه است.
نماد چیست
واژه وزواز در فرهنگ، ادبیات و اسطورهشناسی فارسی بار نمادین یا استعاری خاصی ندارد و تنها یک لغت توصیفی کهن محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل وزواز
واژه «وَزْواز» یک واژه اصیل فارسی نیست، بلکه ریشه عربی دارد و از طریق متون و لغتنامههای قدیمی مانند منتهیالارب و ناظمالاطباء وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در گذشته برای توصیف ویژگیهای رفتاری یا ظاهری افراد به کار میرفته است.
در بررسی معانی آن، با چند مفهوم گوناگون روبهرو میشویم؛ از یک سو به انسانهای چابک، سبکسر و پرجنبوجوش اشاره دارد که در راه رفتن شیوه خاصی دارند، و از سوی دیگر به افراد کوتاه قامت یا حتی نوعی پرنده نامشخص اطلاق میشده است.
امروزه این کلمه کاربرد فعلی در زبان محاورهای و رسمی ندارد و بیشتر در متون کهن لغوی یا به عنوان یک واژه چالشبرانگیز در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد.