یعنی چه
واژهٔ «بیامیزد» فعلی است به معنی ترکیب کردن، مخلوط کردن یا ادغام نمودن چند چیز با یکدیگر. همچنین در مفاهیم انسانی و اجتماعی، به معنای معاشرت کردن، همکلام شدن، جوش خوردن و انس گرفتن با دیگران به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [بِ ی ا م ی زَ د] است که در آن «ب» نشانهٔ مضارع التزامی (یا تأکید) و «آمیزد» بن مضارع از مصدر آمیختن است.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «مخلوط کند» یا «انس بگیرد» میآید و دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، برای ترکیب مواد از واژههای Mix و Blend و برای روابط اجتماعی و جوش خوردن با مردم از Mingle یا Associate استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، افعال «یخلط» و «یمزج» دقیقاً معنای ترکیب کردن مادی را میرسانند و فعل «یعاشر» برای جنبهٔ اجتماعی و رفتاری آن به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژهٔ Karıştırır به معنای هم زدن و مخلوط کردن است و واژهٔ Kaynaşır برای صمیمی شدن و جوش خوردن با دیگران استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این واژه شامل ترکیب کند، ادغام کند، سازگار شود، دمساز شود و با کسی حشر و نشر پیدا کند است.
جمعبندی و توضیح کامل بیامیزد
واژهٔ «بیامیزد» فعل مضارع التزامی از مصدر «آمیختن» (یا آمیزیدن) است که ریشهای کهن در زبانهای ایرانی باستان مانند اوستایی و پهلوی دارد. این واژه دو لایهٔ معنایی متمایز اما نزدیک به هم دارد؛ در وجه اول به معنای ترکیب، ادغام و یکدست کردن مواد مادی با یکدیگر است و در وجه دوم، به روابط انسانی، صمیمیت، معاشرت و خو گرفتن با همنشینان اشاره میکند.
از نظر ساختاری، این فعل با افزودن باء زینت یا التزامی به بن مضارع «آمیز» و شناسهٔ سوم شخص مفرد ساخته شده است. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که مفهوم حرکت، نزدیک شدن و ایجاد پیوند صمیمی از گذشتههای دور در نهاد این کلمه وجود داشته و امروزه نیز در ادبیات رسمی و کهن فارسی به زیبایی کاربرد دارد.