یعنی چه
این کلمه حالت جمع واژه «توتو» است که در زبان عامیانه و ادبیات کودکانه به معنای مرغ خانگی، جوجه یا خروس به کار میرود. همچنین به عنوان صفت برای توصیف اشیای پردهپرده و رویهمافتاده (مانند لایههای پیاز) استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی هر دو حرف تاء به صورت (تُوتُوها) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای راهنمای «مرغها به زبان کودکانه» یا «چیزهای پردهپرده» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن کاربرد، اگر منظور مرغ و جوجه باشد از واژههای عامیانه انگلیسی استفاده میشود و اگر اشاره به دامن چیندار باله (توتو) باشد، معادل لاتین آن مد نظر است.
به عربی
در زبان عربی فصیح معادل رسمی آن «دجاج» یا «فراخ» است، هرچند واژه توتو در برخی گویشهای عامیانه عربی نیز به طور لفظی برای صدا زدن پرندگان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رسمی این واژه در زبان فارسی معیار، کلماتی نظیر ماکیان، مرغان خانگی، و در وجه وصفی آن، اصطلاحاتی چون لایهلایه و توبرتو هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فولکلور، این اصطلاح تجسمی از موجودات کوچک، ظریف و دوستداشتنی است که در محیط خانگی باعث سرگرمی کودکان میشوند و نمادی از معصومیت است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «توتو» (Tutu) در زبان فرانسوی و انگلیسی به نوعی دامن کوتاه، پفدار و چندلایه از جنس تور گفته میشود که رقصندگان باله تن میکنند. شکل جمع آن (Tutus) در خط فارسی به صورت «توتوها» نوشته میشود و نباید با اصطلاح کودکانه فارسی اشتباه گرفته شود.
جمعبندی و توضیح کامل توتوها
واژه «توتوها» در زبان فارسی ساختاری دوجانبه دارد؛ از یک سو ریشه در فرهنگ عامه، ادبیات فولکلور و زبان محاورهای کودکان دارد که به عنوان یک نامآوا برای صدا زدن یا نامیدن مرغ و جوجهها (ماکیان) استفاده میشود و حالتی صمیمی و ابداعی دارد. از سوی دیگر، این واژه به عنوان یک صفت برای توصیف ساختارهای چندلایه و توبرتو نیز در برخی متون قدیمیتر به کار رفته است.
علاوه بر ریشه عامیانه فارسی، این کلمه یک همنویس خارجی بسیار رایج نیز دارد که همان دامنهای توردار و پفدار رقص باله (Tutu) است. در نتیجه، هنگام مواجهه با این لفظ در لغتنامهها یا جداول کلمات، باید به سیاق متن توجه کرد تا مشخص شود منظور ماکیان خانگی است یا پوشش مخصوص هنر رقص.