معنی
واژه ظنی به هر چیزی اشاره دارد که بر پایه ظن و گمان استوار است. این کلمه در اصطلاحات علمی، فقهی و فلسفی به دانش یا دلیلی اطلاق میشود که احتمال درستی آن بالا است اما به حد یقین، قطعیت و باور صددرصدی نرسیده است.
یعنی چه
وقتی میگوییم موضوعی ظنی است، یعنی آن امر مبرهن و بدیهی نیست و بر اساس پندار، حدس و شواهد غیرقطعی شکل گرفته است؛ به عبارتی احتمال خطا در آن وجود دارد.
مترادف
این کلمات در بافتهای مختلف لغوی و فلسفی میتوانند به جای واژه ظنی استفاده شوند و همگی مفهوم عدم قطعیت را میرسانند.
متضاد
این واژهها نقطه مقابل ظنی هستند و به امور صددرصدی، ثابت شده و بدون ابهام اشاره دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد عربی «ظ ن ن» به معنی گمان بردن گرفته شدهاند.
جمله سازی
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «گمانی»، «احتمالی» یا «غیرقطعی»، کلمه ۳ حرفی «ظنی» یک جواب دقیق است.
به انگلیسی
بسته به بستر متن و تخصصی بودن آن (حقوقی، فلسفی یا عمومی)، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل ظنی
واژه «ظنی» یک صفت نسبی عربی است که در زبان فارسی کاربرد گستردهای یافته است. این کلمه از ریشه «ظن» به معنای گمان و حدس گرفته شده و به هر امر، دلیل یا دانیشی اشاره دارد که صددرصدی و قطعی نیست، بلکه بر پایه احتمالات قوی شکل گرفته است.
در علوم فقهی، حقوقی و فلسفی، اصطلاحاتی مانند «اماره ظنی» یا «ادله ظنی» زیاد به چشم میخورند که نشاندهنده نشانهها و دلایلی هستند که هرچند انسان را به حقیقت نزدیک میکنند، اما احتمال خطای ناچیزی نیز در آنها راه دارد. در فرهنگ قرآنی نیز ریشه این واژه کاربرد زیادی دارد و جالب اینجاست که در برخی آیات به معنی گمان ناپسند و در برخی بافتها به معنای یقین تعبیر شده است، هرچند صفت ظنی بعدها در علوم اصطلاحی پدید آمد.
در حوزه منطق و ادبیات، ظنی بودن نمادی از عدم قطعیت و جهان سایهروشنِ حدسها در برابر روشنایی علم مطلق و یقین است.