معنی
واژه علامت هم در معنای مادی (مثل تابلو و نشانههای محیطی) و هم در معنای انتزاعی (مثل علامت خطر، نشانه بیماری یا علائم ریاضی) استفاده میشود. همچنین در تاریخ و فرهنگ به معنای درفش، رایت و پِیرَق و در عزاداری محرم به سازهای فلزی و چندتیغه (توغ) گفته میشود.
یعنی چه
در نشانهشناسی، علامت به عنوان یک شاخص یا نماد در نظر گرفته میشود که ذهن را از یک پدیده ظاهری به یک مفهوم پنهان یا دستوری خاص (مانند علائم راهنمایی و رانندگی) هدایت میکند.
مترادف
متضاد
ریشه
این واژه از کلمه عربی «عَلَامَة» برگرفته شده است که به معنای نشانه و اثر آشکار برای شناخت چیزی است. همخانوادههای آن شامل علم، عالم، معلوم، علام، علّامه، اعلام، علایم، تعلیم، معلم و استعلام میشود.
جمله سازی
در جدول
کلمه «علامت» دقیقاً ۵ حرف دارد. در حل جدول، بسته به تعداد حروف خواستهشده، واژههایی چون نشان، نشانه، آیت، آیه یا رایت نیز به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل علامت
واژه علامت ریشهای عربی دارد و در زبان فارسی به هر گونه نشان، اثر یا دلیلی اطلاق میشود که برای بازشناختن پدیدهها یا راهنمایی افراد به کار میرود. این کلمه طیف گستردهای از کاربردها را شامل میشود؛ از نشانههای مادی و فیزیکی مانند تابلوهای راهنمایی و رانندگی و علائم ریاضی گرفته تا مفاهیم انتزاعی مانند علائم بیماری در پزشکی یا نشانههای نمادین در علوم رفتاری و فرهنگی.
در فرهنگ اسلامی و تجوید قرآن نیز این واژه اهمیت بالایی دارد؛ به طوری که شکل جمع آن یعنی «علامات» در قرآن کریم به عنوان نشانههای هدایت در زمین یاد شده و در رسمالخط قرآنی نیز به نشانههای وقف، علائم قرائت میگویند. همچنین در رسوم سنتی ایران، علامت به سازههای فلزی و چندتیغهای گفته میشود که در آیینهای عزاداری به عنوان نمادی از درفش و رایت تاریخی حمل میگردد.