معنی
واژه «عفا» فعل ماضی از ریشه عربی است که به معنای گذشت کردن از خطا، چشمپوشی از گناه و همچنین از بین رفتن و پاک شدن نشانهها یا اثر چیزی در طبیعت به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه در زبان و ادبیات فارسی و عربی به مفهوم نادیده گرفتن اشتباهات دیگران، بخشش بزرگوارانه و در معنای مادی به معنی کهنه شدن و از بین رفتن آثار یک خانه یا جاده به مرور زمان است.
مترادف
واژههای فوق همگی در لغت و متنهای ادبی به عنوان جایگزین معنایی عفا استفاده میشوند.
متضاد
این کلمات در نقطه مقابل بخشش، گذشت و پاک کردن اثر خطا قرار دارند.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «عفو» مشتق شده است که در اصل به معنای قصد کردن برای گرفتن چیزی یا محو کردن و پاک کردن یک اثر است. کلماتی مانند معاف، عافیت و عفوّ نیز از همین ریشه هستند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به کلماتی با مفهوم «بخشید»، «عفو کرد» یا «محو شد»، واژه ۳ حرفی «عفا» به عنوان یک پاسخ دقیق و کلیدی شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، برای بخشش از واژههای مربوط به forgiveness و برای پاک شدن اثر از اصطلاحات مربوط به erase استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عفا
واژه «عفا» یک فعل و اصطلاح با ریشه عربی (ع-ف-و) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده و دو وجه معنایی عمده دارد. در وجه اول و مشهورتر، به معنای بخشیدن، گذشت کردن و چشمپوشی صمیمانه از خطا و گناه دیگران است. این مفهوم در قرآن کریم و متون اخلاقی کاربرد فراوانی دارد و مظهر بزرگواری و صفات رحمانی به شمار میرود.
در وجه دوم که بیشتر جنبه مادی و فیزیکی دارد، عفا به معنای پاک شدن، ناپدید شدن و از بین رفتن اثر یا نشانههای یک چیز (مانند ویران شدن و محو شدن آثار یک خانه قدیمی به مرور زمان) است. این واژه در جدول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ سه حرفی پرکاربرد مطرح میشود.