یعنی چه
این عبارت ترکیبی به معنی زوایای پنهان، بخشهای پرت، دورافتاده، متروک یا خرابههای یک مکان یا خانه است. واژهٔ بیغوله به تنهایی یعنی زاویه، کنج خانه، ویرانه یا مکانی دور از چشم و مردم. در زبان عامیانه، امروزه بیغوله بیشتر به خانهها یا مکانهای بسیار آشفته، تاریک، مخروبه و کثیف اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «کُنْجْ وَ گوشِهْ وَ بیغوله» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «کنج و گوشه و بیغوله» با ۱۵ حرف است. همچنین واژههایی مانند بیغوله، دخمه یا خرابه نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم کنج و گوشه از اصطلاح Nook and cranny و برای توصیف بیغوله و مکانهای مخروبه و کثیف از واژههای Hovel یا Squalid place استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی بسته به کاربرد دقیق متن، میتوان از واژههای زاوية، خَرابة یا مَغَارة برای رساندن این مفهوم استفاده کرد.
به فارسی
معادلها و مترادفهای فارسی این عبارت شامل واژگانی چون زاویه، پسکوچه، دخمه، خرابه، ویرانه، نهانجای و گوشهٔ متروک است که همگی بر فضاهای دورافتاده و پنهان دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل کنج و گوشه و بیغوله
اصطلاح ترکیبی «کنج و گوشه و بیغوله» در زبان فارسی برای توصیف بخشهای پنهان، دورافتاده، متروک و ویران یک مکان یا خانه به کار میرود. واژهٔ «بیغوله» که ریشهای کاملاً پارسی دارد، در متون کهن ادبی نظیر شاهنامه فردوسی و تاریخ بیهقی نیز به شکلهای «بیغله» یا «پیغوله» دیده میشود و برخلاف باور عامیانه، هیچ ارتباط زبانشناختی با کلمه «غول» ندارد.
این عبارت علاوه بر کاربرد ظاهری و فیزیکی خود در معنای مکانهای آشفته و مخروبه، در ادبیات عرفانی و نمادین فارسی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که «کنج و بیغوله» به عنوان نمادی از انزوا، خلوتگزینی، دوری از هیاهوی مادی دنیا و پناهگاهی امن برای درویشان و زاهدان جهت سیر و سلوک معنوی شناخته میشود.