بلکیده یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بلکیده

واژه «بلکیده» صفت مفعولی از مصدر «بلکیدن» است که در لغت‌نامه‌های سنتی مانند دهخدا و معین به عنوان مدخل مستقل دیده نمی‌شود، اما در واژه‌گزینی‌های نوین علمی و اخترفیزیک برای توصیف پدیده‌هایی که ناگهان فوران می‌کنند یا منفجر می‌شوند (مانند فوران‌های ستاره‌ای) احیا شده است. ریشه این واژه به «بَلْک» در فارسی میانه و اوستایی بازمی‌گردد که به معنای زبانه آتش و درخشش است و با واژه برق هم‌ریشه است.

باید توجه داشت که این واژه کاملاً اصیل و فارسی است و نباید آن را با واژه عامیانه «پلکیدن» (به معنی پرسه زدن) که شباهت صوتی دارد اشتباه گرفت. معنای دقیق علمی آن انفجار و از هم‌پاشی ناگهانی است.