معنی
فئودالی به ساختار اجتماعی، اقتصادی و سیاسی گفته میشود که در آن قدرت و ثروت بر پایهٔ مالکیت زمین استوار است. در این نظام، اربابان بزرگ (لردها) مالکان اصلی اراضی هستند و کشاورزان و رعایا برای امرار معاش و کسب امنیت، روی این زمینها کار میکنند و بخشی از محصول خود را به ارباب میدهند.
یعنی چه
این اصطلاح دلالت بر رابطهای سلسلهمراتب و سنتی دارد که در آن آزادیهای فردی و اقتصادی طبقات پایین (دهقانان) به شدت محدود است. امروزه در ادبیات سیاسی و اجتماعی، کلمهٔ فئودالی گاهی به عنوان یک صفت تحقیرآمیز برای توصیف تفکرات عقبمانده، غیرمدرن، انحصارطلبانه و نابرابریهای شدید طبقاتی نیز به کار میرود.
مترادف
این واژهها در بافت تاریخی و زبان فارسی، نزدیکترین مفاهیم را به ساختار فئودالی نشان میدهند.
متضاد
مفاهیمی که برابری حقوقی، ساختارهای نوین اقتصادی و از میان رفتن وابستگی زمینداری سنتی را بیان میکنند.
هم خانواده
واژههای همریشه که همگی از مفهوم اصلی مالکیت مشروط زمین و نظام اربابی مشتق شدهاند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است از مترادفهای آن نیز استفاده شود.
به انگلیسی
ریشهٔ این واژه اروپایی (فرانسوی) است و در نهایت به کلمهٔ لاتین عامیانه feudum به معنی تیول یا زمین مشروط برمیگردد.
جمعبندی و توضیح کامل فئودالی
واژهٔ «فئودالی» توصیفکنندهٔ صفت و ماهیت نظامی اجتماعی-اقتصادی است که مشخصهٔ اصلی آن حکمرانی طبقهٔ زمیندار و وابستگی شدید دهقانان به زمین و ارباب است. این مفهوم که ریشه در قرون وسطای اروپا دارد، با ساختارهایی مثل ملوکالطوایفی و اربابرعیتی در تاریخ ایران شباهتهای ساختاری زیادی نشان میدهد.
در علوم اجتماعی مدرن، اصطلاح فئودالی فراتر از کارکرد تاریخیاش، به عنوان نمادی از نابرابری شدید، توزیع نامنصفانه قدرت و ثروت، و وجود لایههای سخت طبقاتی به کار میرود؛ به طوری که رفتارهای تحکمآمیز یا ساختارهای اداری عقبمانده نیز گاهی با این صفت توصیف میشوند.