یعنی چه
این ترکیب فعلی در زبان و ادب فارسی به معنای کسب شرافت، ارجمند شدن و دست یافتن به مقام بزرگی و جلال است. در متون کهن گاهی به جنبههای رفتاری مانند استعلاء نیز اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت [bozorgvār šodan] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسش «بزرگوار شدن» در جدول، خودِ کلمه با ۱۰ حرف است. معادلهای دیگر آن شرافت یافتن یا ارجمند شدن هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات فوق برای انتقال مفهوم به بزرگی رسیدن و شریف شدن استفاده میشوند.
به عربی
در متون کهن و لغتنامهها، افعال فوق و واژگانی چون مَجْد، جَلال و اِستِعلاء به عنوان معادلهای عربی این مفهوم ذکر شدهاند.
در قرآن
عین این ترکیب فعلی در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما صفت آن یعنی «بزرگوار» در ترجمههای کهن (مانند ترجمانالقرآن) به عنوان معادل واژههایی نظیر «کریم» (در وصف فرشته یا رزق)، «عظیم» و «ذیالجلال» به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بزرگوار شدن
عبارت «بزرگوار شدن» یک ترکیب فعلی اصیل در زبان فارسی است که از ریشه پهلوی واژه بزرگ به همراه پسوند اتصاف «وار» و فعل عام «شدن» ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات فارسی دلالت بر مرتبهای بلند از نظر اخلاقی، معنوی یا اجتماعی دارد که در آن فرد به جلال، عظمت، شرافت و ارجمندی دست مییابد.
اگرچه خودِ این فعل به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما صفت مشتق از آن یعنی «بزرگوار» پای ثابت ترجمههای کهن قرآن مجید برای مفاهیم والایی چون کرامت و عظمت الهی بوده است. در کاربردهای جدول کلمات متقاطع نیز این ترکیب ده حرفی به عنوان معادل دقیقی برای ارجمند شدن و شرافت یافتن شناخته میشود.