یعنی چه
این اصطلاح در متون کهن به معنای آغاز شدن جنگ و کارزار به کار میرفته است؛ چنانکه در تاریخ سیستان آمده: «میان بلال بن الازهر و میان لیث بن علی پیکار افتاد».
تلفظ
واژهٔ پیکار با کسر یا فتح پاء (پِکار / پَکار) تلفظ میشود و افتادن در اینجا به معنای رخ دادن و واقع شدن است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع، خودِ اصطلاح «پیکار افتادن» با ۱۱ حرف یا عبارات هممعنی آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم آغاز ناگهانی یا وقوع درگیری و جنگ از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «نشوب الحرب» دقیقترین معادل برای توصیف آغاز و درگرفتن یک نبرد یا پیکار است.
نماد چیست
عبارت «پیکار افتادن» به عنوان یک ترکیب فعلی دارای نماد تصویری مستقل در فرهنگ عامه نیست؛ با این حال، مفهومِ پیکار و جنگ در ادبیات و هنر ایران با ابزارهایی مانند شمشیر، سپر، گرز و سنان نمادپردازی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پیکار افتادن
اصطلاح «پیکار افتادن» یکی از ترکیبات فعلی و کهن در زبان فارسی است که به معنای آغاز شدن جنگ، درگرفتن نبرد و واقع شدن کارزار میان دو جبهه یا دو شخص به کار میرود. بخش اول این ترکیب یعنی «پیکار» ریشه در زبانهای پهلوی (patkār) و اوستایی (paitī-kār) دارد که به معنای ضدِکار، همنبری یا ستیزه است و بخش دوم یعنی «افتادن» در اینجا معنای مجازیِ رخ دادن و اتفاق افتادن را دارد.
این عبارت نمونهای بارز از ادبیات حماسی و تاریخی فارسی است که در متون کلاسیک نظیر تاریخ سیستان برای گزارش وقوع جنگها استفاده میشده است. متضاد این اصطلاح، عباراتی همچون «صلح افتادن» یا «آشتی شدن» است که پایان خصومتها را نشان میدهد.
با توجه به اصالت پهلوی و سره بودن واژهٔ پیکار، این عبارت در متن قرآن کریم نیامده است، بلکه در زبان عربی مفاهیم مشابه آن با واژگانی چون حرب، قتال و جهاد تعبیر میشوند.