یعنی چه
این واژه صفت نسبی و فاعلی از مصدر «ملتگرایی» است. به هر نوع رویکرد، رفتار، دیدگاه یا سیاستی گفته میشود که مبنای آن حفظ و اولویت دادن به منافع، فرهنگ، استقلال و هویت یک ملت (به مفهوم مدرن جامعه مستقر در یک چارچوب سیاسی و جغرافیایی مشترک) باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مِلّتگَرایانِه (mellat-garāyāne) است که از ترکیب «ملت»، بن مضارع «گرای» و پسوند «ـانه» ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، این کلمه دقیقاً ۱۰ حرف دارد و معادلهای آن ملیگرایانه یا میهنپرستانه است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی صفت Nationalistic دقیقترین معادل برای ملتگرایانه است.
به فارسی
واژههای ملیگرایانه، میهنپرستانه و وطنخواهانه نزدیکترین معادلهای اصیل فارسی برای این مفهوم هستند. کلماتی چون جهانوطنانه و بینالمللگرایانه نیز متضاد آن به شمار میروند.
نماد چیست
برای این رویکرد نماد مادی واحدی وجود ندارد، اما پرچم ملی، سرود رسمی کشورها و شخصیتهای اساطیری و میهنی (مانند کاوه آهنگر یا آرش کمانگیر در فرهنگ ایرانی) به عنوان نمادهای بارز ملتگرایی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ملت گرایانه
واژهٔ «ملتگرایانه» یک صفت ترکیبی-اشتقاقی در زبان فارسی مدرن است. ریشهٔ کلمهٔ پایه یعنی «ملت» به واژه عربی «مِلَّة» برمیگردد که در قرآن کریم ۱۵ بار به کار رفته است؛ اما نکته جالب اینجاست که معنای قرآنی آن کاملاً با معنای امروزی تفاوت دارد و به معنای «دین، آیین و مسلک» است (مانند ملة ابراهیم). در سدهٔ اخیر، این واژه در زبان فارسی دستخوش تغییر معنایی جدی شد و به عنوان معادل دقیق واژههای اروپایی Nation و Nationalism بازتعریف گردید.
در اصطلاح سیاسی و اجتماعی امروز، هر نوع حرکت، تفکر یا بیانی که بر محوریت منافع ملی، استقلال خاک و هویت فرهنگی یک جامعهٔ واحدِ مستقر در مرزهای جغرافیایی مشخص شکل بگیرد، ملتگرایانه یا ناسیونالیستی خوانده میشود. این مفهوم در ساختار واژگانی با پسوند فارسی «ـانه» به صفتی برای توصیف رویکردها تبدیل شده است.
این واژه در ساختار حل جدول کلمات متقاطع دقیقاً ۱۰ حرف دارد. مفاهیمی چون میهنپرستی و وطنخواهی در دایره مترادفات آن قرار میگیرند و واژههایی نظیر جهانوطنی یا انترناسیونالیسم در نقطه مقابل آن تعریف میشوند.