معنی
بشارت در لغت به معنای اعلام خبر شادکننده است که باعث گشادهرویی و تغییر مثبت در چهره شنونده میشود. در اصطلاح عرفانی نیز به نوید وصل حبیب به سوی حبیب اشاره دارد.
یعنی چه
این واژه به هر نوع خبر خوشحالکننده و امیدبخشی اطلاق میشود که غمی را از دل برمیدارد. در متون دینی، بشارت معمولاً به وعدههای الهی، نجات و پاداشهای بهشتی برای مؤمنان اشاره میکند.
هم خانواده
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با کسره حرف اول (بِـ) به صورت بِشارت تلفظ میشود و ریشه آن از واژه عربی بَشَرَ است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای ده حرفی در جدول، کلمه «بشارت فارسی» است.
به انگلیسی
به عربی
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، بشارت نماد پایان دوران سختی و فرا رسیدن روزهای روشن است. در متون مذهبی، فرشته وحی (جبرئیل) یا بادهای بارانآور به عنوان پیک و نماد فیزیکی بشارت شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل بشارت فارسی
واژه بشارت از ریشههای اصیل عربی وارد زبان فارسی شده و قرنهاست که در ادبیات رسمی، عرفانی و مکالمات روزمره کاربرد دارد. این کلمه در اصل به معنای مژده و خبری است که به دلیل خوشایند بودن، اثر شادی را در چهره و پوست صورت انسان (بشره) نمایان میکند. در کاربردهای فرهنگی و مذهبی، بشارت همواره بار معنایی مثبت و مقدسی داشته و به عنوان نمادی از امید، آغاز خیر و وعدههای نجاتبخش الهی به کار میرود.
عبارت «بشارت فارسی» به عنوان یک اصطلاح مستقل، مفهوم متمایزی از خودِ کلمه بشارت ندارد؛ بلکه بیشتر در پازلها، سرگرمیها و حل جدول کلمات متقاطع به عنوان یک ترکیب ده حرفی برای ارجاع به این مفهومِ پرکاربرد در زبان فارسی استفاده میشود. این واژه در قرآن کریم و متون کلاسیک نیز بارها در تقابل با واژه «انذار» (بیم دادن) آمده است تا توازن میان بیم و امید را در هدایت انسانها نشان دهد.