یعنی چه
این عبارت یک ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) است که از دو واژه مجزای «صفت» (به معنی ویژگی، قید یا توصیف) و «مسجد» (به معنی جایگاه سجده و عبادتگاه) تشکیل شده است و به ویژگیهای یک نیایشگاه اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ واژه صفت با کسره فاء و تاء به صورت مضاف، و واژه مسجد با فتح میم و سكون سین و كسر جیم است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ ترکیب «صفت مسجد» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم توصیف یا ویژگیهای مسجد از واژگان معادل عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که هر دو کلمه ریشه عربی دارند، ترکیب آنها در زبان عربی نیز به همین صورت ساختار مضاف و مضافالیه به کار میرود.
به فارسی
برگردان سره یا معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «ویژگی معبد»، «توصیف نیایشگاه» و «مشخصات پاکجای» است.
در قرآن
خود ترکیب «صفت مسجد» به صورت عیناً ادغامشده در قرآن نیامده است، اما واژه مسجد و مساجد ۲۸ بار تکرار شدهاند. قرآن در آیات مختلف به توصیف ویژگیهای یک مسجد شایسته میپردازد؛ از جمله در آیه ۱۰۸ سوره توبه که صفت مسجدی که شایسته اقامه نماز است را بنا شدن بر پایه تقوا از روز نخست معرفی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل صفت مسجد
ترکیب «صفت مسجد» یک واژه واحد، اصطلاح ادغامشده یا عبارت کناییِ ثبتشده در لغتنامههای فارسی نیست؛ بلکه یک ترکیب اضافی ساده است که از دو کلمه با ریشه عربیِ «صفت» و «مسجد» تشکیل شده است. در متون کهن و ادبیات کلاسیک فارسی، این عبارت صرفاً در معنای حقیقی خود یعنی «در توصیف یا بیان ویژگیهای معمارانه و معنوی مسجد» به کار رفته است.
از دیدگاه نمادشناسی و فرهنگ اسلامی، مسجد مظهر معنویت، توحید، پاکی و تسلیم در برابر حق است؛ بنابراین صفت مسجد در نگاهی فراتر، به ویژگیهای قدسی، دوری از امور مادی و طهارت باطنی اشاره دارد که یک مکان عبادی باید واجد آن باشد.