یعنی چه
ترکیب «تبختر و تفرعن» برای توصیف بالاترین درجات غرور و سرکشی به کار میرود. تبختر به معنای خرامیدن، با ناز و غرور راه رفتن و فخرفروشی متبخترانه است. تفرعن نیز به معنای اتصاف به اخلاق فرعون، یعنی طغیان، گردنکشی، زشتخویی و خودپرستی ستمگرانه است.
تلفظ
این عبارت از دو مصدر ثلاثی مزید و رباعی مجرد در زبان عربی ساخته شده است که در فارسی به صورت یک ترکیب عطفی تلفظ میشود: تَبَخْتُر (تَـ / بَـ / خْـ / تـُ / رْ) وَ تَفَرْعُن (تَـ / فَـ / رْ / عُـ / نْ).
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود کلمه «تبختر و تفرعن» با ۱۱ حرف است. همچنین کلماتی مانند تکبر، فرعونیت و استکبار نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و کوتاهتر کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل دقیقی که هر دو واژه را یکجا در خود داشته باشد وجود ندارد، اما ترکیب واژههای Arrogance (تکبر) و Tyranny (استبداد) یا Haughtiness مفهوم آن را میرساند.
به عربی
هر دو کلمه ریشه عربی دارند. در زبان عربی معاصران برای رساندن این مفهوم از ترکیباتی چون «الخيلاء والتکبر» یا «الاستکبار والتجبر» استفاده میکنند.
در قرآن
عین این عبارت ترکیبی در قرآن نیامده است، اما ریشهها و مفاهیم آن کاملاً کلیدی هستند. مفهوم تبختر در آیه ۳۷ سوره اسراء با عبارت «وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا» (در زمین با تکبر راه مرو) نهی شده است. مفهوم تفرعن نیز در داستانهای متعدد «فرعون» (۷۴ بار تکرار در قرآن) به عنوان مظهر طغیان و ادعای خدایی مطرح گردیده است.
جمعبندی و توضیح کامل تبختر و تفرعن
عبارت «تبختر و تفرعن» یکی از ترکیبات کنایی و اخلاقی در زبان فارسی است که برای توصیف شدیدترین حالات غرور روحی و رفتاری به کار میرود. این اصطلاح از دو بخش متمایز تشکیل شده است؛ «تبختر» که بیشتر به جلوههای ظاهری تکبر، مانند خرامیدن و با فخرفروشی راه رفتن اشاره دارد و در فرهنگ عامه طاووس نماد آن است؛ و «تفرعن» که جنبههای عمیقتر روانی و سیاسیِ کبر، یعنی طغیان، ستمگری و خود را بالاتر از دیگران (حتی در حد خدایی، به سبک فرعون مصر) دانستن را بازگو میکند.
بررسی ریشهشناختی این دو واژه نشان میدهد که هر دو از زبان عربی وارد فارسی شدهاند و بر وزنهای تفعل به کار میروند که نشاندهنده پذیرا شدن یک حالت یا تظاهر به آن است. در ادبیات قرآنی و اسلامی، رفتارهای متبخترانه در راهرفتن و تعامل با مردم به شدت نکوهش شده و فرعونیت یا تفرعن به عنوان نماد نهایی سقوط اخلاقی و استبداد انسانی معرفی گردیده است که نقطه مقابل فضایلی چون تواضع، فروتنی و خضوع است.