یعنی چه
گوزن پستانداری علفخوار، سمدار و نشخوارکننده است. ویژگی بارز نوع نر این جانور، داشتن شاخهای بلند، استخوانی و شاخهشاخه است که هر سال در بهار میافتند و دوباره رشد میکنند. در متون و لغتنامههای کهن فارسی مانند دهخدا و برهان قاطع، از این حیوان با نام «گاو کوهی» نیز یاد شده است.
تلفظ
این واژه در اصل و ریشهٔ پهلوی خود به صورت «گَوَزن» (gavāzan) تلفظ میشده است، اما در زبان فارسی امروزی و گویش معیار، به صورت «گَوزَن» (gavzan) خوانده و تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «گوزن»، پاسخ اصلی خود کلمهٔ «گوزن» (۴ حرفی) است. همچنین بسته به تعداد حروف، از نام انواع آن مانند «مرال» (گوزن قرمز)، «شوکا» (گوزن کوچک) یا واژهٔ کهن «وازان» نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژهٔ عام برای این جانور Deer است. اگر منظور گوزن نر بزرگ و بالغ باشد، اصطلاح Stag یا Buck به کار میرود و برای گوزن ماده از واژهٔ Doe استفاده میشود.
به عربی
معادلهای دقیق عربی برای گوزن واژههای «أُيَّل» و «وَعِل» هستند. گاهی در زبان عامیانه کلمهٔ «غزال» نیز به کار میرود، هرچند غزال در اصل به معنای آهو است.
به ترکی
در زبان ترکی (استانبولی و آذربایجانی)، معادل مستقیم واژهٔ گوزن، کلمهٔ «Geyik» است.
نماد چیست
گوزن در فرهنگها و اساطیر ایران و جهان نماد پاکی، وقار، زیبایی و سرعت به شمار میرود. به دلیل افتادن شاخها و رشد مجدد و باشکوهتر آنها در فصل بهار، این حیوان در بسیاری از تمدنها نماد «تجدید حیات»، «طول عمر» و رشد معنوی است.
جمعبندی و توضیح کامل گوزن
گوزن یکی از زیباترین و باشکوهترین پستانداران علفخوار و نشخوارکننده در طبیعت است که ریشه در جنگلها و مناطق کوهستانی دارد. این کلمه یک واژهٔ اصیل ایرانی است که از زبان پارسی میانه (پهلوی) به صورت «gavāzan» به معنی گاو رمنده یا گاو کوهی وارد زبان فارسی دری شده و امروزه به صورت «گَوزَن» تلفظ میشود. نوع نر این جانور با شاخهای استخوانی و شاخهشاخهاش شناخته میشود که این شاخها هرساله میافتند و دوباره روییده میشوند.
در فرهنگ و اسطورهشناسی جهان، گوزن به دلیل حرکات ظریف و سرعت بالایش همواره نمادی از زیبایی، وقار و چابکی بوده است. همچنین فرآیند نوسازی شاخهای آن، این حیوان را به نمادی برای تجدید حیات، باروری و طول عمر تبدیل کرده است. در حل جدولهای فارسی، این کلمه معمولاً یک پاسخ ۴ حرفی است که مترادفهای دیگری نظیر مرال و شوکا نیز برای آن کاربرد فراوان دارند.