یعنی چه
این عبارت از دو واژه مستقل تشکیل شده است. «پر» به معنای پوشش بدن پرندگان یا لبالب بودن است و «زشت» به معنای بدمنظر و قبیح. در ادبیات فارسی، این دو کلمه به صورت صفت و موصوف (مانند پرِ زشتِ کلاغ) یا قید و صفت (پُر زشت: بسیار ناپسند) به کار میروند و به عنوان یک واژه واحد اصطلاحی کاربرد ندارند.
تلفظ
بسته به موقعیت در متن، اگر به صورت صفت و موصوف برای پرنده باشد با فتح پ (پَرِ زِشت) و اگر به عنوان قید به معنی خیلی ناپسند باشد با ضم پ (پُر زِشت) خوانده میشود.
در جدول
در معماهای طراحان جدول، این ترکیب دقیقاً ۵ حرف دارد و اشاره به توصیف بال نازیبا یا امر بسیار قبیح دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی بر اساس تفکیک معنایی دو واژه آورده شدهاند.
به عربی
در زبان عربی برای بخش اول از واژه ریش (پر) و برای بخش دوم از قبیح یا سوء استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی تآکید بر نازیبایی با واژه Çirkin صورت میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل پر زشت
عبارت «پر زشت» یک واژه ادغامشده یا اصطلاح مستقل در فرهنگ لغتهای اصیل فارسی نظیر دهخدا و معین نیست؛ بلکه یک ترکیب وصفی یا قیدی است که از همنشینی دو کلمه «پر» و «زشت» پدید میآید. در متون کهن مانند کلیله و دمنه، این ترکیب برای توصیف ظاهر پرندگانی مانند کلاغ و زاغ در مقایسه با طاووس به کار رفته است تا تضاد میان زیبایی و سادگی را آشکار کند.
از سوی دیگر، اگر واژه اول را با ضم بخوانیم (پُر زشت)، معنای قیدی پیدا کرده و به مفهوم کار یا جریانی بسیار ناپسند، شنیع و بدمنظر اشاره دارد. در بازیهای سرگرمی و حل جدول، این عبارت دقیقاً به صورت کلمه پنجحرفی «پر زشت» مد نظر قرار میگیرد که شناخت ریشه هر دو کلمه به حل آن کمک میکند.