یعنی چه
کنسانتره به شکلی از مواد (مانند آبمیوه، مواد معدنی یا خوراک دام) گفته میشود که با تحت فشار قرار گرفتن یا تبخیر، بخش عمدهٔ حلال یا آب خود را از دست داده و به صورت غلیظ و متراکم درآمده است. این کار معمولاً برای کاهش وزن و حجم، تسهیل حملونقل و افزایش ماندگاری انجام میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت کُنسانتره (تلفظ فرانسوی) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «مایه غلیظ شده» یا «عصاره میوه»، واژهٔ ۸ حرفی «کنسانتره» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژهٔ Concentrate برای اشاره به مواد غلیظشده و متراکم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای این مفهوم از کلمهٔ «مُرَکَّز» یا واژگانی به معنی غلیظ استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی برای این کلمه شامل افشرده، افشرد، مایهٔ غلیظ و عصاره هستند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژهٔ «کنسانتره» اصالتاً یک وامواژه از زبان فرانسوی (Concentré) است که از فعل Concentrer به معنی متمرکز کردن یا غلیظ کردن گرفته شده است. ریشه نهایی این کلمه نیز به زبان لاتین بازمیگردد و به دلیل کاربرد گسترده صنعتی، وارد زبان فارسی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل کنسانتره
واژهٔ کنسانتره یک اصطلاح فرنگی و کاربردی است که وارد زبان فارسی شده و عمدتاً در صنایع غذایی، معدنی و دامپروری استفاده میشود. این واژه به فرآیندی اشاره دارد که در آن آب یا حلال موجود در یک ماده حذف میشود تا پایهای غلیظ و متراکم به دست آید. برای مصرف نهایی، معمولاً دوباره به این مایه حلال یا آب اضافه میکنند.
از مزایای اصلی تولید کنسانتره میتوان به کاهش چشمگیر وزن و حجم مواد اشاره کرد که هزینههای بستهبندی، انبارداری و حملونقل را بهشدت کاهش میدهد. همچنین به دلیل کاهش رطوبت، ماندگاری ماده اولیه به طور محسوسی افزایش مییابد و از فساد آن جلوگیری میشود.
در زبان فارسی معادلهایی مثل افشرده و عصاره برای آن پیشنهاد شده است، اما کماکان لفظ کنسانتره در تجارت و صنعت رواج بیشتری دارد. این کلمه فاقد همخانوادهٔ اشتقاقی در زبان فارسی است و ریشه در ساختار زبانی لاتین و فرانسوی دارد.