یعنی چه
اختربینی یا اخترگویی به ادعای بررسی و تفسیر تأثیر وضعیت و حرکت خورشید، ماه، سیارات و صورتهای فلکی بر سرنوشت، خصوصیات اخلاقی و زندگی انسانها گفته میشود که امروزه به عنوان یک شبهعلم شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت فتحه روی الف و خ ساکن (اَخ)، فتحه روی ت و ر ساکن (تَر)، و تلفظ کشیده بی و نی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند طالعبینی، تنجیم، ستارهبینی و اخترگویی به عنوان پاسخهای هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
باید توجه داشت که این واژه با Astronomy که به معنای علم اخترشناسی (نجوم علمی) است، تفاوت دارد.
به عربی
در زبان عربی به این مبحث التنجیم یا احکام النجوم گفته میشود که به پیشگویی از روی ستارگان اشاره دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی هم از واژه بینالمللی آسترولوژی و هم از اصطلاح بومی ییلدیز فالی استفاده میشود.
نماد چیست
نماد اصلی اختربینی، دایره منطقةالبروج (Zodiac) شامل ۱۲ صورت فلکی معروف (مانند حمل، ثور، جوزاء و...) به همراه نمادهای باستانی سیارات منظومه شمسی است.
جمعبندی و توضیح کامل اختربینی
اختربینی واژهای اصیل و مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «اختر» (ستاره) و «بینی» (بن مضارع دیدن، به معنی پیشبینی) ساخته شده است. این اصطلاح اشاره به باوری کهن دارد که حرکت و موقعیت اجرام آسمانی را بر رفتار و سرنوشت انسانها مؤثر میداند.
در روزگار باستان، مرز مشخصی میان اختربینی و اخترشناسی (نجوم علمی) وجود نداشت و دانشمندان هر دو را با هم مطالعه میکردند. اما در علم مدرن، این دو کاملاً از هم تفکیک شدهاند؛ اخترشناسی یک علم تجربی و فیزیکی دقیق است، در حالی که اختربینی به دلیل عدم وجود شواهد علمی، به عنوان یک شبهعلم و خرافه شناخته میشود.