یعنی چه
بسط در لغت به معنای پهن کردن، گستردن، باز کردن و وسعت دادن است. در اصطلاح علمی و ادبی به معنی شرح و تفصیل دادن به یک مطلب کوتاه میآید. همچنین در اصطلاح عرفانی، به حالت آرامش، شادی و گشایش خاطری گفته میشود که سالک پس از یک دوره تنگی و اندوه (قبض) تجربه میکند.
تلفظ
این کلمه به فتح ب، سکون س و ط تلفظ میشود: بَسْط (Bast).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه بسط معمولاً به معنای گسترش یا پهن کردن به کار میرود و پاسخ دقیق آن خود واژه «بسط» با ۳ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههایی نظیر Expansion (برای گسترش و توسعه فیزیکی یا مفهومی) و Extension (برای تمدید یا بسط دادن طول و مدت) استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به همان صورت «بسط» یا واژههای هممعنی مانند اتساع و انتشار به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون گسترش، فراخی، گشادگی، پهنکردگی و تفصیلِ مطلب است.
جمعبندی و توضیح کامل بسط
واژه «بسط» از ریشهای عربی وارد زبان فارسی شده و در حوزههای مختلف معنایی، کاربردهای عمیقی پیدا کرده است. در کاربرد عمومی و روزمره، این واژه به معنای توسعه دادن، گستردن فیزیکی یا تشریح کلامی به کار میرود؛ به طوری که خلاصه بودن یک متن را با «بسط دادن» به تفصیلی روشن تبدیل میکنند.
در فرهنگ عرفانی و قرآنی نیز بسط جایگاه ویژهای دارد. در قرآن کریم بارها به مفهوم گشایش رزق و روزی توسط خداوند با مشتقات این کلمه اشاره شده است. از سوی دیگر، در تصوف و عرفان اسلامی، بسط در تقابل با «قبض» قرار میگیرد و نشاندهنده احوال درونی انسان و تجربه گشایش، نور و امید در مسیر سلوک است.